مطلع انوار ج3

 الهی! ناز به تو کنم و از تو، به تو رسم.

 الهی! چه نیکوست واقعاتِ الهام تو بر خطرات دل‌ها، و چه شیرین است روش اِفهام تو در راه غیب‌ها، و چه عظیم است حالتی که خلق کشف نتوانند کرد و زبان وصفِ آن نداند، و این قصّه به سر نیاید.

 الهی! عجب نیست از آنکه من تو را دوست دارم و من بندۀ عاجز و ضعیف و محتاج، عجب آنکه تو مرا دوست داری و تو خداوند و پادشاه و مستغنی!

 الهی! که می‌ترسم اکنون و به تو چنین شادم، چگونه شادمان نباشم اگر ایمن گردم¹.²

[‌أخذنا علمَنا من الحیِّ الّذی لا یموت]

 در صفحه ٥ [مقدّمه] از جلد اول طبقات شعرانی از بایزید بسطامی نقل کرده است که او فرموده است به علمای عصر خود:

 أخذتم عِلمَکم من علماءِ الرُّسوم میّتًا عن میّتٍ، و ‌أخذنا علمَنا من الحیِّ الّذی لا یموت.³

[کلمات أبی‌‌یزید بسطامی به نقل از حلیة الأولیاء]

 کلمات ابی‌ یزید بسطامی که در حلیة الأولیاء، جلد ١٠، صفحه ٣٤، نقل شده است:

 ١ـ لیس العَجَبُ من حُبّی لک و أنا عبدٌ فقیرٌ، إنّما العَجَب من حُبِّک لی و أنت مَلِکٌ قدیرٌ.