مطلع انوار ج3

أبوداود و عبیدُالله بن موسی و آخَرون. و نقل عن أبی‌حاتم أنَّه قال: یکتب حدیثه.

 قلت: و ذکره ابنُ خلّکان فی الوفیات فقال:

 هو مِن مَوالِی علیّ‌ بن موسی الرِّضا؛ ثم اسْتَرْسَل فی الثّناء علیه، فنَقَلَ عنه حکایةً قال فیها: و أقبلتُ علی الله تعالی و ترکتُ جمیعَ ما کنتُ علیه إلاّ خدمةَ مولای علیّ بن موسی الرّضا علیه السّلام.ـ الخ.

 و ابن قتیبة حین أوْرَدَ رجالَ الشّیعة فی کتابه المعارف عَدَّ مَعْرُوفاً منهم.

 احتجّ مسلمٌ بمعروفٍ؛ و دونک حدیثه فی الحجّ من الصّحیح عن أبی‌الطّفیل. تُوُفّی ببغداد سنةَ مأتین،¹ و قبره معروفٌ یُزار؛ و کانَ‌ سَرِیّ السَّقَطِیُّ من تلامذته.

 أقول: مرحوم شرف الدّین در اینجا معروف بن خرّبوذ را با معروف کَرْخیّ یک شخص پنداشته است، در حالی‌که آنها دو نفرند.

 أوَّلاً: صفت «الکرخیّ» برای معروف بن خرّبوذ، صحیح نیست. 

 ثانیاً: ‌گفتار او که: «أورده الذّهبی فی میزانه» تا قوله: «و نقل عن أبی‌حاتم أنّه قال: یکتب حدیثه» راجع به ابن خرّبوذ است.

 ثالثاً: گفتار او که: «قلتُ: و ذکره ابن خلّکان فی الوفیات» تا قوله: «و ابن قتیبة حین أورد رجال الشِّیعة فی کتابه المعارف عَدَّ معروفاً منهم» راجع به معروف کرخی است.

 رابعاً: گفتار او که: «احتجّ مسلمٌ بمعروفٍ و دونک حدیثه فی الحجّ من الصّحیح عن أبی الطُّفَیْل» راجع به معروف بن خرّبوذ است.

 خامساً: گفتار او که: «توفّی ببغداد سنة مأتین و قبره معروفٌ یُزار، و کان سریّ‌ السَّقَطِیُّ من تلامذته» راجع به معروف کرخی است.