مطلع انوار ج3
احوالات و آثار بزرگان و عرفاء باللَه
جلد سوم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، قسمت دوم از موضوعِ «احوالات و آثار بزرگان و عرفاء بالله» می‌باشد که برای استفادۀ هر چه بیشترِ جامعۀ علم و معرفت از احوالات و حکایات بزرگانِ اهل معرفت، به رشتۀ تحریر درآمده است. • اهم مباحث این مجلّد، شاملِ مختصری از ترجمه و تذکرۀ برخی دیگر از اولیای الهی و بزرگانِ علم و معرفت همچون آیت الله ملاحسینقی همدانی و آیت الله سید احمد کربلائی و دیگر عرفا ـ قدّس الله اسرارهم ـ بوده، و همچنین شاملِ شرح احوالِ برخی بزرگان و شخصیتهای تأثیر گذار در جامعه و تاریخ، همچون سید جمال الدین اسد آبادی و احمد شاه قاجار و غیره می‌باشد. اهم مباحث این جلد: ترجمه و تذکرۀ عدّه‌ای از بزرگان و علماء و برخی از شخصیّت‌های تأثیرگذار در جامعه و زمان خود.
مطلع انوار ج3
201ضعف دوابّه کان علی القوم أن یسیروا بسیره.
مراثی سیِّد رضیّ دربارۀ حضرت أباعبدالله علیه السّلام
سیّد رضی دربارۀ افتخار به أهل بیت سلام الله علیهم اجمعین و دربارۀ مراثی حضرت سیّد الشّهداء أبا عبدالله الحسین سلام الله علیه در روز عاشورا قصآئد نغز و آبداری دارد که حقّاً از دل سوخته او برخاسته است، و در صفحه ٢١٢ تا صفحه ٢٢١ آورده است؛ از جمله قصیده‌ای است که در صفحه ٢١٥ و صفحه ٢١٦ آورده است و ما در اینجا چند بیت از آن را متفرّقاً انتخاب نموده و ذکر می‌کنیم:
هذی المنازلُ بالغَمیم فنادِها *** و اسکُب سَخِیَّ العین بعدَ جَمادها لم یبقَ ذُخرٌ للمدامع عنکُم *** کلاّ و لا عینٌ جری لرقادها شغَلَ الدُّموعَ عن الدّیار بکاؤُنا *** لبکاءِ فاطمةٍ علَی أولادها لم یَخلُفوها فی الشَّهید و قد رَأی *** دُفِعَ الفُرات یُذادُ عن أورادها أتَری دَرَتْ أنَّ الحسین طریدةٌ *** لَقَنا بنی الطَّرداء عند ولادها کانت مئآتمُ بالعراق، تَعُدُّها *** أمویَّةٌ بالشَّام من أعیادها ما راقَبَت غضبَ النّبیِّ و قد غدا *** زرعُ النّبیِّ مَظنَّةً لحَصادها وا لَهفَتاهُ لعُصبةٍ علویّةٍ *** تَبِعَت اُمیَّةَ بعد عِزِّ قیادها زعمت بأنَّ الدِّین سَوَّغَ قَتلَها *** أوَ لیس هذا الدِّینُ من أجدادِها طلبت تُراثَ الجاهلیَّة عندَها *** و شَفَت قدیمَ الغِلِّ من أحقادِها تَروِی مناقبَ فضلِها أعداؤُها *** أبداً و تُسنِدُه إلی أضدادِها یا غَیرةَ اللهِ اغضَبی لِنَبیِّه *** و تَزَحزَحی بالبِیضِ عن أغمادِها مِن عصبةٍ ضاعت دِماءَ محمّد *** و بَنیه بین یزیدِها و زیادِها