مطلع انوار ج4

 و این دعای مفصّلی است که در مهج الدعوات صفحه ١٠٨، مرحوم ابن طاووس از محمّد بن حنفیّه از رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلّم روایت کرده است و برای آن آثار و خواصّی عجیب نقل می‌کند.¹

 و نیز مرحوم شیخ بهاء الدّین عاملی در کشکول² در صفحه ٣٠٣ از طبع سنگی آورده است؛ و حضرت آقای حاج سیّد هاشم حدّاد ـ روحی فداه ـ در بعضی از قنوت‌های نماز تهجّد در شب‌ها قرائت می‌نمودند؛ و نیز در تاسع عشر بحارالأنوار صفحه ١٨٣ از أمیرالمؤمنین از رسول الله روایت کرده.³

 ١١ـ «أللهُمَّ إنّی أسألُکَ مِن بَهائِکَ بِأبهاهُ و کُلُّ بَهائِکَ بَهیٌّ، اللهُمَّ إنّی أسألُکَ بِبَهائِک کلِّه...»⁴

 و این دعای مفصّلی است که در آن بعضی از اسماء الله را آورده است؛ و در صفحه ١٨٤ از مفاتیح الجنان ضمن ادعیۀ سحرهای ماه مبارک رمضان آورده است و آن را از حضرت رضا علیه السّلام روایت نموده است که آن حضرت فرموده‌اند که حضرت باقر علیه السّلام آن را قرائت می‌نموده‌اند.

 ١٢ـ «یا عِمادَ مَن لا عِمادَ لَه، و یا سَنَدَ مَن لا سَنَدَ لَهُ، و یا ذُخرَ مَن لا ذُخرَ لَهُ، و یا حِرزَ مَن لا حِرزَ لَهُ، و یا فَخرَ من لا فَخرَ لَهُ، و یا رُکنَ مَن لا رُکنَ لَهُ، یا عَظیمَ الرَّجاء، یا عِزَّ الضُعَفاءِ، یا مُنقِذَ الغَرقیٰ، یا مُنجِیَ الهَلْکیٰ، یا مُحسِنُ یا مُنعِمُ یا مُفضِلُ، أسألُ اللهَ الّذی لا إلهَ إلّا أنتَ، الّذی سَجَدَ لَکَ سَوادُ اللَّیلِ و ضَوءُ النَّهارِ و شُعاعُ