اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر

مطلع انوار ج4

عبادات و ادعیه، اخلاق

142٬628
مطلع انوار

جلد چهارم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتهای مؤلف در موضوعِ «عبادات و ادعیه» و «اخلاق» می‌باشد که  اشارات و نکات ارزندۀ آن برای عام و خاص راه‌گشا خواهد بود. اهم مباحث این مجلّد:  • بیان کیفیتِ برخی عبادات و ادعیه که برخی صرفاً یادداشت‌بردای مؤلف بوده و برخی مزیّن به تحقیقات شخص مؤلف یا دیگر اهل علم و معرفت می‌باشد.   • و همچنین مشتمل است بر مباحث اخلاقی، که معمولاً مستند به آیات و روایات می باشد: همچون بحث از علم و حلم، عقل، توبه، عدالت، اخلاص، محبت، توکّل و رضا، آداب معاشرت؛ و دیگر ابحاث اخلاقی.

سرای جاوید

مطلع انوار ج4

53
  • [دعای بعد از هر نماز]

  •  بعد از هر نماز، مستحبّ است بخواند:

  •  اللهُمَّ إنّ مَغفِرَتَکَ أرجَی مِن عَمَلی، و إنّ رَحمَتَکَ أوسَعُ مِن ذَنبِی. اللهُمّ إن کانَ ذَنبِی عِندَکَ عَظیمًا، فعَفوُکَ أعظَمُ مِن ذَنبِی. اللهُمّ إن لَم أکن أهلًا أن أبلُغَ رَحمَتَکَ، فرَحمَتُکَ أهلٌ أن تَبلُغَنی و تَسَعَنی؛ لأنّها وَسِعَت کُلَّ شَیءٍ، برَحمَتِکَ یا أرحَمَ الرّاحِمینَ.1و2

  • [دعای بعد از نماز نافله مغرب]

  •  بعد از نماز نافله مغرب مستحبّ است بخواند:

  •  ”اللهُمَّ إنّی أسألُکَ مُوجِباتِ رَحمَتِکَ، و عَزائِمَ مَغفِرَتِکَ، و النَّجاةَ مِن النّارِ و مِن کُلِّ بَلِیّةٍ، و الفَوزَ بِالجَنّةِ، و الرِّضوانَ فی دارِ السّلامِ، و جِوارَ نَبیِّکَ مُحمّدٍ علَیهِ و آلِه السّلامُ. اللهُمَّ ما بِنا مِن نِعمَةٍ فَمِنکَ، لا إلَهَ إلّا أنتَ، أستَغفِرُکَ و أتوبُ إلَیکَ.“3و4

  • [دعای بعد از نماز صبح برای دفع کوری و دیوانگی و جذام و ...]

  •  بعد از نماز صبح ده مرتبه بگوید:

  •  ”سُبحانَ اللهِ العَظیمِ و بِحَمدِه، و لا حَولَ و لا قُوّةَ إلّا بِاللهِ العَلیِّ العَظیمِ“ خداوند او را عافیت دهد از کوری و دیوانگی و جذام و فقر، و خانه بر سر فرود آمدن یا خرافت در هنگام پیری.5

  •  

    1. ـ جنة الأمان، ص٢٠؛ مفاتیح الجنان.
    2. ـ جنگ ٣، ص ١٠٠.
    3. ـ مصباح المتهجّد، ص ١٠٢؛ مفاتیح الجنان.
    4. ـ جنگ ٣، ص ١٠٠.
    5. ـ الدّعوات، ص ٨٣؛ مفاتیح الجنان.
/ 12