
مطلع انوار ج4
عبادات و ادعیه، اخلاق
جلد چهارم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتهای مؤلف در موضوعِ «عبادات و ادعیه» و «اخلاق» میباشد که اشارات و نکات ارزندۀ آن برای عام و خاص راهگشا خواهد بود. اهم مباحث این مجلّد: • بیان کیفیتِ برخی عبادات و ادعیه که برخی صرفاً یادداشتبردای مؤلف بوده و برخی مزیّن به تحقیقات شخص مؤلف یا دیگر اهل علم و معرفت میباشد. • و همچنین مشتمل است بر مباحث اخلاقی، که معمولاً مستند به آیات و روایات می باشد: همچون بحث از علم و حلم، عقل، توبه، عدالت، اخلاص، محبت، توکّل و رضا، آداب معاشرت؛ و دیگر ابحاث اخلاقی.
مطلع انوار ج4
76[دعای منقول از أمیرالمؤمنین علیه السّلام برای اهل قبور]
و در [صحیفۀ ثانیه علویّه] صفحه ١٤٢ گوید:
«و کان من دعائه علیه السّلام أیضًا لأهلِ القُبُورِ:
”بِسمِ اللهِ الرَّحمَنِ الرَّحِیمِ، السَّلامُ عَلَی أهلِ لا إلَهَ إلّا اللهُ، مِن أهلِ لا إلَهَ إلّا اللهُ، یَا أهلَ لا إلَهَ إلّا اللهُ، بِحَقِّ لا إلَهَ إلّا اللهُ، کَیفَ وجَدتُم قَولَ لا إلَهَ إلّا اللهُ، مِن أهل لا إلَهَ إلّا اللهُ، اللهُمَّ بِحَقِّ لا إلَهَ إلّا اللهُ اغْفِر لِمَن قالَ لا إلَهَ إلّا اللهُ، و احْشُرنَا فی زُمرَةِ مَن قالَ لا إلَهَ إلّا اللهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللهِ عَلِیٌّ ولِیُّ الله.“»1
[دعای أمیرالمؤمنین علیه السّلام در صبحگاه و شامگاه]
و در [صحیفه ثانیه علویّه] صفحه ١٩٥ گوید:
«علی ما رواه السید ابنُ الباقی فی اختیاره قال: رُوی عن أمیرالمؤمنین علیه السّلام قال:
”ما من عبدٍ یقول حین یُصبح و یُمسی: «رَضِیتُ بِاللهِ رَبًّا و بِالإسلامِ دِینًا و بِمُحَمَّدٍ صَلَّی اللهُ علیه و آله نَبِیًّا و بِالقُرآنِ کِتَابًا و بِعَلِیٍّ إمامًا و بِالحَسَنِ و الحُسَینِ و عَلِیِّ بنِ الحُسَینِ و مُحَمَّدِ بنِ عَلِیٍّ و جَعفَرِ بنِ مُحَمَّدٍ و مُوسَی بنِ جَعفَرٍ و عَلِیِّ بنِ مُوسَی و مُحَمَّدِ بنِ عَلِیٍّ و عَلِیِّ بنِ مُحَمَّدٍ و الحَسَنِ بنِ عَلِیٍّ و الحُجَّةِ الخَلَفِ الصالِحِ أئِمَّةً و سَادَةً و قادَةً؛ اللهُمَّ اجْعَلهُم أئِمَّتِی و قادَتِی فی الدُّنیَا و الآخِرَةِ. اللهُمَّ أدخِلنِی فی کُلِّ خَیرٍ أدخَلتَ فِیهِ مُحَمَّدًا و آلَ مُحَمَّدٍ و أخرِجنِی مِن کُلِّ سُوءٍ أخرَجتَ مِنهُ مُحَمَّدًا و آلَ
- ـ ترجمه صحیفه علویّه، ص ٦٣٤؛ بحارالأنوار، ج ٩٩، ص ٣٠١؛ مستدرک الوسائل، ج ٢، ص ٣٦٩، با قدری اختلاف.
