مطلع انوار ج4
عبادات و ادعیه، اخلاق
جلد چهارم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتهای مؤلف در موضوعِ «عبادات و ادعیه» و «اخلاق» می‌باشد که اشارات و نکات ارزندۀ آن برای عام و خاص راه‌گشا خواهد بود. اهم مباحث این مجلّد: • بیان کیفیتِ برخی عبادات و ادعیه که برخی صرفاً یادداشت‌بردای مؤلف بوده و برخی مزیّن به تحقیقات شخص مؤلف یا دیگر اهل علم و معرفت می‌باشد. • و همچنین مشتمل است بر مباحث اخلاقی، که معمولاً مستند به آیات و روایات می باشد: همچون بحث از علم و حلم، عقل، توبه، عدالت، اخلاص، محبت، توکّل و رضا، آداب معاشرت؛ و دیگر ابحاث اخلاقی.
مطلع انوار ج4
80الحَمدُ لِلَّهِ الَّذِی کَفَانَا و کَرَّمَنَا و حَمَلَنَا فی البَرِّ و البَحرِ و رَزَقَنَا مِنَ الطَّیِّبَاتِ و فَضَّلَنَا عَلَی کَثِیرٍ مِمَّن خَلَقَ تَفضِیلًا، الحَمدُ لِلَّهِ الَّذِی کَفَانَا المَؤنَةَ و أسبَغَ عَلَینَا.»1و2
[دعای إلهی کیف أدعوک و قد عصیتک]
دعای «إلَهِی کَیفَ أدعُوکَ و قَد عَصَیتُکَ و کَیفَ لا أدعُوکَ و قَد عَرَفتُک ـ الخ.» در امالی صدوق، در مجلس ٥٧، صفحه ٢١٥ موجود است.3
[دعای اللهمّ إنّکَ آنسُ الآنسینَ لأولیائک]
در نهج البلاغة صفحه ٤٥٦ وارد است:
«و مِن دُعائه علیه السّلام
اللهُمَّ إنَّکَ آنَسُ الآنِسِینَ لِأولِیائِکَ و أحضَرُهُم بِالکِفایَةِ لِلمُتَوَکِّلِینَ عَلَیکَ
- ـ ترجمه صحیفه علویّه، ص ٧٢٨؛ مستدرک الوسائل، ج ١٦، ص ٢٨٠؛ المحاسن، ج ٢، ص ٤٣٦؛ بحارالأنوار، ج ٦٣، ص ٣٧٦.
- ـ جنگ ١٤، ص ٦٢ الی ٧٠.
- ـ جنگ ٥، ص ١٣٧، به نقل از الأمالی للصدوق، ص ٣٥٧: [«کانَ الصّادِقُ علیه السّلام یَدعُو بِهَذا الدُّعاءِ: ”إلَهِی کَیفَ أدعُوکَ و قَد عَصَیتُکَ، و کَیفَ لا أدعُوکَ و قَد عَرَفتُک، حُبَّکَ فی قَلبِی و إن کُنتُ عاصِیًا، مَدَدتُ إلَیکَ یَدًا بِالذُّنُوبِ مَملُوءَةً، و عَینًا بِالرَّجاءِ مَمدُودَةً، مَولایَ أنتَ عَظِیمُ العُظَماءِ و أنا أسِیرُ الإسراء، أنا أسِیرٌ بِذَنبِی مُرتَهَنٌ بِجُرمِی، إلَهِی لَئِن طالَبتَنِی بِذَنبِی لَاُطالِبَنَّکَ بِکَرَمِکَ، و لَئِن طالَبتَنِی بِجَرِیرَتِی لَاُطالِبَنَّکَ بِعَفوِکَ، و لَئِن أمَرتَ بِی إلَی النّارِ لَاُخبِرَنَّ أهلَها أنِّی کُنتُ أقُولُ لا إلَهَ إلّا اللهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللهِ، اللهُمَّ إنَّ الطّاعَةَ تَسُرُّکَ و المَعصِیَةَ لا تَضُرُّکَ، فَهَب لِی ما یَسُرُّکَ و اغفِر لِی ما لا یَضُرُّکَ یا أرحَمَ الرّاحِمِینَ.“»
ضمناً این دعا همراه با ترجمه آن به خط خوش علاّمه طهرانی ـ رضوان الله علیه ـ در ابتدای این مجلد ص ٣٤ آمده است. (محقّق)]