اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر

مطلع انوار ج4

عبادات و ادعیه، اخلاق

142٬628
مطلع انوار

جلد چهارم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتهای مؤلف در موضوعِ «عبادات و ادعیه» و «اخلاق» می‌باشد که  اشارات و نکات ارزندۀ آن برای عام و خاص راه‌گشا خواهد بود. اهم مباحث این مجلّد:  • بیان کیفیتِ برخی عبادات و ادعیه که برخی صرفاً یادداشت‌بردای مؤلف بوده و برخی مزیّن به تحقیقات شخص مؤلف یا دیگر اهل علم و معرفت می‌باشد.   • و همچنین مشتمل است بر مباحث اخلاقی، که معمولاً مستند به آیات و روایات می باشد: همچون بحث از علم و حلم، عقل، توبه، عدالت، اخلاص، محبت، توکّل و رضا، آداب معاشرت؛ و دیگر ابحاث اخلاقی.

سرای جاوید

مطلع انوار ج4

83
  • بِالمَعرُوفِ مَوصُوفٌ! أنِلنِی مِن مَعرُوفِکَ مَعرُوفًا تُغنِینِی بِهِ عَن مَعرُوفِ مَن سِواکَ؛ بِرَحمَتِکَ یا أرحَمَ الرّاحِمِینَ.»

  •  صدر این دعا همان دعائی است که حضرت سیّدالشّهداء علیه السّلام روز عاشوراء دست به دعا بلند نموده و دعا نمودند،1 و ما در صفحه ١١٣ این دفترچه [جنگ شماره ٥] نقل کرده‌ایم.2

  •  

    1. ـ بحارالأنوار، ج ٩٢، ص ١٨٦؛ لمعات الحسین علیه السّلام، ص ٦١، تعلیقه: 
      «إرشاد مفید، ص ٢٥٣؛ نفس المهموم، ص ١٤٤؛ ملحقات إحقاق الحقّ، ج ١١، ص ٦١٣، از طبری در تاریخ، ج ٤، ص ٣٢١؛ ابن کثیر در البدایة و النّهایة، ج ٨، ص ١٩٩؛ مقتل مقرّم، ص ٢٥٣، از ابن أثیر در کامل، ج ٤، ص ٢٥؛ و از تاریخ ابن عساکر، ج ٤، ص ٣٣٣؛ و ذَکَرَ الکَفْعمیُّ در مصباح، ص ١٥٨، طبع هند، که رسول الله این دعا را در روز بَدر خوانده‌اند. ـ انتهی. در أمالی شیخ طوسی (ره)، طبع نجف، ج ١، ص ٣٣، با اسناد خود از ریّان بن صَلت روایت کرده است که او می‌‌گوید: ”شنیدم علیّ بن موسی الرضا علیه السّلام با کلماتی خدا را می‌‌خواندند، من آن کلمات را حفظ کردم و در هر گرفتاری و بلائی و شدّتی که برای من پیش آمد، خواندم، آن شدّت گشایش یافت؛ و آن کلمات این است.“ آنگاه همین دعا را نقل می‌‌کند و در آخرش این کلمات را اضافه دارد که: فَلَکَ الحَمدُ کَثیرًا، و لَکَ المَنُّ فاضِلًا، بِنِعمَتِکَ تَتِمُّ الصّالِحاتُ، یا مَعروفًا بِالمَعروفِ مَعروفٌ، یا مَن هُوَ بِالمَعروفِ مَوصوفٌ! أنِلْنی مِن مَعروفِکَ مَعروفًا تُغنِنى بِهِ عَن مَعروفِ مَن سِواکَ؛ بِرَحمَتِکَ یَا أرحَمَ الرّاحِمینَ.
      و این دعا را تا ”وَ لَکَ المنُّ فاضِلًا“ با مختصر اختلافی در لفظ، از حضرت صادق علیه السّلام محدّث قمّی در الباقیات الصّالحات که در حاشیه مفاتیح الجنان مطبوع است، در ص ٣٨١ ذکر کرده است. و نیز تا همین موضع از آن را، سیّد در مُهَج الدّعوات ص ٩٧، از رسول الله روایت کرده که در روز بدر خوانده‌اند. و نیز تا همین‌جا را در مهج الدّعوات، ص ٢٦٩، از حضرت صادق، و تا آخر دعا را در ص ٢٧٠، از حضرت رضا علیهما السّلام آورده است.» ـ انتهی.
    2. ـ جنگ ٥، ص ٢٤٠. [این مطلب در همین موسوعه، ج ٩، ذیل مباحث مربوط به امام حسین علیه السّلام، آمده است. (محقّق)]
/ 510