مطلع انوار ج5

می‌‌کردم؛ دیدم پیرمردی وارد مدرسه شد و به طرف ما آمد و چند لحظه عمیق به من نگاه کرد. من ابتداءً او را نشناختم؛ زیرا چند روز از آن رؤیا می‌‌گذشت...

 صفحه١٢ تا ١٧ از کتاب پرواز روح:

... هستم، زائر امام رضایم، به دیدنم در فلان مسافرخانه بیائید!

‌من گفتم: چشم! و چون اسم او را شنیده بودم و ضمناً آقای ج ـ ح هم انتظارم را می‌‌کشید، حرکت کردم و از او جدا شدم. و روز بعد با تصمیم به اینکه سؤالی از او نکنم، به دیدنش در مسافرخانۀ نور رضا ـ که آن موقع درب صحن نو قرار داشت ـ با چند نفر از دوستان رفتیم.

او ما را موعظه می‌‌کرد، از اهمّیّت توسّل به اهل بیت عصمت علیهم السّلام سخن می‌‌گفت، توسّل و ولایت خاندان عصمت را بزرگترین راز موفّقیّت می‌‌دانست، مضمون این شعر را:

مکرر توضیح می‌‌داد و سفارش می‌‌کرد و می‌‌گفت: از هر گونه بت‌پرستی و قطب‌پرستی و عقب مرشد‌هایی که از جانب خود به آن سمت رسیده‌اند دوری کنید! أئمۀ معصومین علیهم السّلام ما زنده‌اند، خودشان واسطه بین خدا و خلق‌اند،² آنها دیگر واسطه نمی‌‌خواهند؛ زیرا هر قطب و مرشدی را که