مطلع انوار ج8

لقاء الله و ابتغاء وجهه تعالی

 آقای آملی در جلد 19 از شرح نهج البلاغة خوئی، از صفحه 194 الی صفحه 197، 28 آیه آورده است که 21 آیه آن دربارۀ لقاء الله و هفت آیه آن دربارۀ ابتغاء وجه الله است.

 و در صفحه 197 گوید:

 قال أمیرُالمؤمنین علیّ علیه السّلام فی جواب حبرٍ قال له: یا أمیرَالمؤمنین! هل رأیتَ ربَّک حینَ عَبَدتَه؟ فقال علیه السّلام: ”وَیلَک! ما کنتُ أعبُدُ ربًّا لم أرَه“. قال: و کیف رأیتَه؟ قال: ”ویلَک! لا تُدرِکه العیونُ فی مشاهَدَةِ الأبصار، و لکن رأته القلوبُ بحقائقِ الإیمان“.¹

 و قال عَلَمُ الهدی فی الغُرَر و الدُّرَر (مجلّد 1، صفحة 150):

 أتی أعرابیّ أباجَعفرٍ محمّدَ بن علیّ علیه السّلام فقال له: هل رأیتَ ربَّک حینَ عبدتَه؟² نحوَ الخبر المذکور إلی آخره.

 اقول: این خبر را در کتاب توحید، مرحوم کلینی آورده است. کافی، جلد 1، صفحه 98.

 و در صفحه 198 گوید: و لذا قالوا: إنّ العلمَ بالعلّة مِن العلم بالمعلول علمٌ بها مِن وجهٍ، یعنی: أنّه علمٌ ناقصٌ بالعلّة بقَدرِ ظرفِ المعلول سعةً و ضیقًا ﴿وَلَا يُحِيطُونَ بِهِۦ عِلۡمٗا * وَعَنَتِ ٱلۡوُجُوهُ لِلۡحَيِّ ٱلۡقَيُّومِ﴾.³

 و قد أفاد فی ذلک فیلسوفُ العرب یعقوبُ بن إسحاق الکندی ـ رحمة الله