
مطلع انوار ج10
مباحث تاریخی، سیاسی ـ اجتماعی
جلد دهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در موضوعات «تاریخ سیاسی ـ اجتماعی اسلام» و «ابحاث سیاسی ـ اجتماعی» میباشد که گردآوری چنین مجموعهای جهت آشنایی با ابحاث سیاسی ـ اجتماعی اسلام برای متخصصین و علاقمندان مزید فایده خواهد بود. اهم مباحث این مجلّد: • بخش اول در موضوع «ابحاث تاریخی» شامل مباحثی از «حکومتها و نهضتها» اعم از حق و باطل (از قبیل حکومت حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام و خلفای ثلاثه) و نشو و نما، کیفیت رویکار آمدن و چگونگی مواجۀ آنها با جامعۀ اسلامی، میباشد. همچنین از موضوع «تشیّع و کیفیتِ گسترش آن در بلاد» و «اماکن خاص و زیارتگاهها» مطالبی نقل شده است. • بخش دوم در موضوع «ابحاث سیاسی ـ اجتماعی» به نقل مطالبی در مباحثی چون «رهبری و تشکیل حکومت اسلامی» و «جنایات و خیانتهای استعمار» پرداخته شده است. • همچنین در این بخش عین متن نامۀ ارسالیِ علامه طهرانی به رهبر کبیر انقلاب (ره) آمده است که در موضوع پیشنویس قانون اساسی بوده و حاوی نکاتی بدیع و ظرائفی دقیق در خصوص تدوین و اصلاح قانون اساسی میباشد.
مطلع انوار ج10
139و لمّا بنَیمعاویة قصرَ الخَضراء بدمشق، قال له: ”یا معاویة إن کانت هذه الدّارُ مِن مال الله فهی الخیانة، و إن کانت من مالِک فهذا هو الإسراف.“ و کان یقول: ”والله لقد حدَثَت أعمالٌ ما أعرِفها، والله ما هی فی کتاب الله و لا سُنَّةِ نبیّه، والله أنّی لأریٰ حقًّا یُطفَأ و باطلًا یُحیَیٰ و صادقًا یُکذَّب و أثَرَةً بغیرِ تُقًی.“»1
صفحة 172: «و أرسل قیسُ بن سعد إلی معاویة کتابًا قال فیه:
”أمّا بعد، فإنّک وَثَنٌ ابنُ وَثَن، دخلتَ الإسلامَ کُرهًا و خرجتَ منه طَوْعًا...، و لم یَقدُم إیمانُک، و لم یَحدُث نفاقُک.“»2
صفحة 176: «قال أبوجعفر الإسکافی3 ـ رحمه الله ـ:
”أنّ معاویة وضَع قومًا من الصّحابة و قومًا من التّابعین علی روایةِ أخبارٍ قبیحة فی علیٍّ علیه السّلام تقتضی الطّعنَ فیه و البَراءةَ منه، و جعَل لهم علی ذلک جُعْلًا یُرغَب فی مثله، فاخْتلقوا ما أرضاه؛ منهم أبوهریرة و عمرُو بن العاص و المُغیرةُ بن شُعبة، و من التّابعین عروةُ بن الزُّبَیر.“»4و5
سفر معاویه به مدینه و ملاقات با عایشه
[الإمامة و السّیاسة، مجلّد 1] صفحة 183:
«ثمّ قال [معاویةُ]: ”أنتِ والله یا أُمَّ المؤمنین، العالمةُ بالله و برسوله، دَلَلتِنا علی الحقّ و حَضَضتِنا علی حظِّ أنفسنا، و أنتِ أهلٌ لأن یطاع أمرُکِ و یُسمَع قولُکِ؛ و
- . شیخ المضیرة أبوهریرة، ص 193.
- . همان، ص 194.
- . ج 1، ص 358، انظر شرح نهج البلاغة، لابن أبیالحدید. (شیخ المضیرة أبوهریرة)
- . شیخ المضیرة أبوهریرة، ص 199.
- . جنگ 20، ص 487 ـ 492.
