
مطلع انوار ج10
مباحث تاریخی، سیاسی ـ اجتماعی
جلد دهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در موضوعات «تاریخ سیاسی ـ اجتماعی اسلام» و «ابحاث سیاسی ـ اجتماعی» میباشد که گردآوری چنین مجموعهای جهت آشنایی با ابحاث سیاسی ـ اجتماعی اسلام برای متخصصین و علاقمندان مزید فایده خواهد بود. اهم مباحث این مجلّد: • بخش اول در موضوع «ابحاث تاریخی» شامل مباحثی از «حکومتها و نهضتها» اعم از حق و باطل (از قبیل حکومت حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام و خلفای ثلاثه) و نشو و نما، کیفیت رویکار آمدن و چگونگی مواجۀ آنها با جامعۀ اسلامی، میباشد. همچنین از موضوع «تشیّع و کیفیتِ گسترش آن در بلاد» و «اماکن خاص و زیارتگاهها» مطالبی نقل شده است. • بخش دوم در موضوع «ابحاث سیاسی ـ اجتماعی» به نقل مطالبی در مباحثی چون «رهبری و تشکیل حکومت اسلامی» و «جنایات و خیانتهای استعمار» پرداخته شده است. • همچنین در این بخش عین متن نامۀ ارسالیِ علامه طهرانی به رهبر کبیر انقلاب (ره) آمده است که در موضوع پیشنویس قانون اساسی بوده و حاوی نکاتی بدیع و ظرائفی دقیق در خصوص تدوین و اصلاح قانون اساسی میباشد.
مطلع انوار ج10
141فقال الحسین: ”حَسبُک جَهلُک، آثرتَ العاجلَ علی الآجل.“
فقال معاویة: ”و أمّا ما ذکرتَ من أنّک خیرٌ من یزید نفسًا، فیزید والله خیرٌ لأُمّة محمّدٍ منک.“»1
صفحة 191: «[قال معاویة لسعید بن عثمان]: ”و أمّا أن أکونَ نلتُ ما أنا فیه بأبیک، فإنّما هو المُلک یؤتیه الله من یشاء. قُتِل أبوک ـ رحمه الله ـ فتواکلتْه بنو العاصی و قامت فیه بنو حرب، فنحن أعظَمُ بذلک مِنَّةً علیک.“»2
صفحة 192: «(قال:) و ذکروا أنّه لم یکن أحدٌ أحبَّ إلی معاویة أن یلقاه من أبیالطُّفَیل الکَنانِیِّ؛ و هو عامر بن واثلة، و کان فارسَ أهل صفّین، و شاعرُهم، و کان من أخصّ النّاس بعلیٍّ کرَّم الله وجهه.»3
صفحة 197: «[قال معاویة]: ”فإنّ کَونَ ما هو کائنٌ لابدّ منه و لا محیصَ عنه و لا خِیَرَةَ فیه للعباد، و الأقدار غالبة، و ما سبق فی علم الله لابدّ جار فیه؛ فانْصرِفا فی عافیةٍ، ثمّ تعودان إلینا فیه، و تأخذان إن شاء الله رضانا.“»4و5
رسیدن خبر مرگ معاویه به مکّه و به ابنعبّاس در مسجد الحرام و کلمات ابنعبّاس در این واقعه
صفحة 202: «(قال:) و ذکروا أنّ عتبةَ بن مسعود قال: ”مرّ بنا نَعْیُ معاویة بن أبیسُفیان و نحن بالمسجد الحرام.“ قال: ”فقُمنا فأتینا ابنَعبّاس، فوجدناه جالسًا قد
- . همان، ص 162.
- . همان، ص 164.
- . همان، ص 165.
- . قسمتی از کلام معاویه به أبوهریره و أبوالدرداء است. (محقّق)
- . همان، ص 169.
