مطلع انوار ج10

[امیرالمؤمنین و اهل بیت علیهم السّلام آشکارا خلافت را حقّ خود می‌دانستند]

 در اینکه امیرالمؤمنین علیه السّلام و اهل بیت آشکارا خلافت را حقّ خود می‌دانسته و دیگران را غاصب و ستمگر معرّفی می‌نمودند و به خلفا و احکام آنها ابداً ارج و ارزشی نمی‌گذاردند، در پاورقی صفحه 43 و 44 از کتاب شیعه در اسلام سبط، جلد 1 مطالبی وارد است.

 و نیز چون عبدالرّحمن بن عوف به حضرت در شورا گفت که: «آیا عهد می‌کنی که بر کتاب خدا و سنّت رسول ‌الله و سیرۀ شیخین باشی؟!» امیرالمؤمنین فرمودند: «من مطابق علم خود رفتار می‌کنم.» و قبول نکردند که طبق سیرۀ شیخین رفتار نمایند. (خلاصۀ شیعه در اسلام سبط، جلد 1، صفحه 32 [به] نقل از طبری¹ در تاریخ خود، جلد 3، صفحه 297)

 خلاصه اجماع شیعه بر آن‌ است که غیر از کتاب خدا و سنّت رسول خدا هیچ چیز دیگر حجّت نیست و رویّه و سیرۀ شیخین ابداً حجیّتی ندارد، و این یکی از مفارق طرق شیعه و سنی است.

 در اینکه خلفای دوازده‌گانه که در روایات وارده از رسول خدا رسیده، ائمّۀ اهل بیت‌اند و در اینکه علمای اهل تسنّن این روایات را در کتب معتبرۀ خود آورده و آنها را صحیح شمرده‌اند، در کتاب شیعه در اسلام سبط، جلد 1، صفحه 45 و 46 در پاورقی‌ها مطالبی آمده است.²

 راجع به عقائد عامّه در خلافت و در اینکه به اجماع یا به بیعتِ یکی دو تن از اهل حلّ و عقد منعقد می‌شود، و راجع به اشکالاتی که در این زمینه است، در