
مطلع انوار ج12
مواعظ رمضان المبارك 1369 ه . ق
جلد دوازدهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، مشتمل بر متنِ مواعظِ مؤلّف در ماه رمضان سال 1369 ه. ق در مسجد قائم طهران میباشد که به اهتمام خود مؤلف به رشتۀ تحریر درآمده است. عمق مباحث مطروحه، شیوایی و روانیِ سخن برای پویندگان معرفت، جاذب و راهگشا میباشد. اهمّ مطالب مندرجه در این مجلّد: • مباحثی مختصر دربارۀ معرفت ذات، و اسماء وصفات پروردگار، و نقد و بررسی آراء مادیگرایان. • شرح مختصری در عظمت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم، و فضائل امیرالمؤمنین علیهالسلام. • مباحثی دربارۀ قرآن کریم و اهمیت اهتمام به آن، فلسفۀ روزه، دعا، توبه، تولّی و تبرّی، دنیا، هوای نفس، تقوا، فضیلت نماز، فضیلت علماء ربانی و تربیت اولاد.
مطلع انوار ج12
41تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ ثَوَابٗا مِّنۡ عِندِ ٱللَهِ وَٱللَهُ عِندَهُۥ حُسۡنُ ٱلثَّوَابِ﴾.1
در نیمه شب برخیز، نظری بر این آسمان بنما.
اشعار عطار نیشابوری و نظامی گنجوی دربارۀ تفکّر در اسرار آسمان
مگر میکرد درویشی نگاهی *** بر این دریای پُر دُرّ الهی کواکب دید چون دُرِّ شب افروز *** که شب از نور ایشان بود چون روز تو گویی اختران استاده اندی *** زبان با خاکیان بگشاده اندی - ـ سوره آل عمران (3) آیه 190 إلی 195. نور ملکوت قرآن، ج 3، ص 312 و 316:
«تحقیقاً در آفرینش آسمانها و زمین و اختلاف شب و روز، نشانههایی از عظمت خداوند است برای صاحبان اندیشه و عقل: * آنان که خداوند را در حال ایستاده و نشسته و به پهلو افتاده میخوانند، و در خلقت آسمانها و خلقت زمین فکر میکنند؛ که بار پروردگارا! تو اینها را بیهوده نیافریدی. تو پاک و منزّه و مقدّسی! پس ما را از عذاب آتش دوزخ رهایی بخش! * بار پروردگارا! هر که را تو داخل در آتش جهنّم کنی، وی را ذلیل و خوار و سرافکنده نمودهای؛ و البتّه ستمگران و ظلم پیشگان یار و ناصری ندارند. * بار پروردگارا! ما شنیدیم که منادی ندا در میداد: ایمان بیاورید، و به وحدانیّت این پروردگار عظیم اقرار کنید؛ بار پروردگارا! ما ایمان آوردیم، و اعتراف به عظمت و وحدت تو داریم؛ بنابراین درخواست و دعای ما آن است که: ما را مورد غفران و آمرزش خود قرار دهی، و از گناهان و سیِّئات ما درگذری، و ما را با ابرار و پاکان بمیرانی! * بار پروردگارا! از تو تقاضا داریم آنچه را که به وسیلۀ پیغمبرانت به ما وعده دادی، عنایت بفرمایی، و در روز بازپسین ما را شرمنده و منکوب و مخذول مگردانی! البتّه عادت تو خُلفِ وعده نیست. * پس خداوند دعایشان را مستجاب، و تقاضا و درخواستشان را لبّیک میگوید که: من که پروردگار شما میباشم، کردار و عمل هیچ عمل کنندهای از شما را ضایع نمیکنم خواه مردان شما و خواه زنان شما، از این جهت ابداً تفاوتی نیست؛ بعضی از شما، از بعضی دیگرید (و به یک چشم از هر جهت به شما نگاه کرده میشود). بنابراین آن کسانی که از شما هجرت کردهاند، و از خانه و دیارشان اخراج شدهاند، و در راه من متحمّل اذیّت و آزار گردیدهاند، و دست به کارزار و مقاتله زدهاند و کشته شدهاند، هرآینه البتّه من غفران و پردۀ رحمت بر روی گناهان و سیّئاتشان میکشم، و البتّه ایشان را در بهشتهایی که در زیر درختهای سر به هم آورده (در روی زمینِ پوشیده شدۀ آن) نهرهایی جریان دارد، داخل میکنم. اینها مزد و ثوابی است از ناحیۀ خداوند، و بهترین ثوابها و ارزشمندترین پاداشها در نزد خداست.»
- ـ سوره آل عمران (3) آیه 190 إلی 195. نور ملکوت قرآن، ج 3، ص 312 و 316:
