مطلع انوار ج13

فان أجابَهُ و إلّا ارتَحَلَ عَنهُ.»¹

اشعار سعدی در وجوب تلازم علم با عمل

 از سعدی شیرازی است: 

فزونی معصیت عالِم بر معصیت جاهل

 اگر کسی عالماً معصیت کند، گناهش از جاهل عاصی بسیار فزون‌تر خواهد بود.

 «یُغفَرُ لِلجاهِلِ سَبعُونَ ذَنبًا قَبلَ أن یُغفَرَ لِلعالِمِ ذَنبٌ واحِد.»³

لااُبالی‌گری مردم نسبت به امور دینی، در اثر عامل نبودن فرد عالم

 عالم که خود علمدار تقوا و راه آخرت است، باید خود در وهلۀ اوّل عامل باشد؛ و الاّ علاوه بر عدم تأثیر سخن، مردم نسبت به امور دینی لااُبالی‌گری را پیش می‌گیرند.

شاخصۀ عالِم حقیقی در کلام امام صادق علیه السّلام

 عن الصّادِقِ علیه السّلامُ فِی تفسیرِ قَولِهِ صَلّی اللهُ عَلَیهِ و آلِه: «النَّظَرُ فِی وَجهِ العالِمِ [وُجوهِ العُلَماءِ] عِبادَةٌ»، قالَ: «هُوَ العالِمُ الّذِی إذا نَظَرتَ إلَیهِ ذَکَّرَکَ الآخِرَةَ؛ و مَن