مطلع انوار ج13
مواعظ رمضان المبارک 1370 هجری قمری
جلد سیزدهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، مشتمل بر متنِ مواعظِ مؤلّف در ماه رمضان سال 1370 ه. ق در مسجد قائم طهران می‌باشد که به اهتمام خود مؤلف به رشتۀ تحریر درآمده است. عمق مباحث مطروحه، شیوایی و روانیِ سخن برای پویندگان معرفت، جاذب و راهگشا می‌باشد. اهمّ مطالب مندرجه در این مجلّد: • مباحثی مختصر دربارۀ حقیقت دین؛ عدم تحریف قرآن، تحریف کتب مقدّس ادیان؛ عصمت انبیاء و پاسخ به شبهات. • مباحثی درباره عقل و عقلانیت؛ مباحثی درباره فضیلت علم و علماء. • مباحثی در مورد دنیا، مرگ، برزخ و قیامت، معاد‌جسمانی. • مباحثی در مورد انفاق؛ نیت و اخلاص؛ حقیقت توکل و فضیلت آن؛ امر به معروف و نهی از منکر و شرایط آن.
مطلع انوار ج13
197(لا رَهبانِیَّةَ فِی الإسلام)1 و آنها را به ترک ازدواج و معاشرت امر نموده و مسکن آنها را در بیغوله‌ها قرار دهد:
[قال رَسولُ الله صَلّی الله عَلَیه و آلِه و سَلَّمَ]: «أخی موسی یَنظُرُ بِعَینٍ و أخی عیسی یَنظُرُ بِعَینٍ أُخری و أنا أنظُرُ بِعَینَین.»2و3
لذا به‌دست آوردن مال و ادارۀ امور زندگی به‌طور کفاف، جزء برنامۀ دین اسلام شمرده می‌شود.
- . دعائم الإسلام، ج2، ص 193؛ مستدرک الوسائل، ج 14، ص 155. ترجمه:
«رهبانیّت و اعتزال در دین اسلام نیست.» (محقّق) - . نص این عبارت در مجامع روایی یافت نشد؛ لیکن در تفسیر بیان السعادة، ج 4، ص 100، و ج 4، ص 127 این‌چنین آمده است:
«إنّ أخی موسی علیه السَّلام کان عَینُهُ الیُمنَیٰ عَمیاءً و إنّ أخی عیسی علیه السَّلام کان عَینُهُ الیُسرَیٰ عَمیاءً و أنا ذُو العَینَینِ.»
ترجمه: «همانا برادرم موسی چشم راستش نابینا بود و برادرم عیسی چشم چپش نابینا بود؛ و لیکن من دارای هر دو چشم هستم.» (محقّق) - . ذات اقدس الهی دارای دو صفت جمال و جلال است که همگی صفات از آن دو نشأت می‌گیرند، و در عالم وجود به مظاهر مختلف ظهور و بروز می‌یابند، و هر مظهر و فردی در عالم از جهت نصیبی که از این دو صفت دارا می‌باشد مختلف است، و یک فرد در عالم وجود با فرد دیگر از هر جهت مساوی و هم‌طراز نمی‌باشد. در این میان برخی از موجودات در صفات جمالیّه و برخی دیگر در صفات جلالیّه ظهور بیشتری دارند؛ مانند نسیم بهار و گل‌ها و دشت و مرغزار معطّر و شاداب، و طوفان و زلزله و صاعقه و آتش و باد.
این مسئله در مورد نفوس بشر نیز به أشکال مختلف ظاهر می‌گردد؛ در بعضی حالت انبساط و سرور غالب، و در بعضی دیگر جنبۀ حزن و انقباض بیشتر است. در این میان، وجود مبارک رسول گرامی اسلام صلوات الله و سلامه علیه، که مقام جمع بین احدیّت و واحدیّت را واجد است و واسطۀ انبساط نور وجود ذات و بسیط‌الحقیقة بر تمامی مظاهر جمال و جلال است، قطعاً واجدیّت این دو صفت را بتمام معنی‌الکلمه دارا می‌باشد، و بدین جهت شایستگی تحقّق به تجلّی اعظم را برای نفس قدّوسی خویش احراز نمود است. (معلّق)
- . دعائم الإسلام، ج2، ص 193؛ مستدرک الوسائل، ج 14، ص 155. ترجمه: