Name: کتاب مطلع انوار ج13 - مواعظ رمضان المبارک 1370 هجری قمری - PDF - علامه طهرانی
Availability: InStock
Author: علامه آیتاللَه سید محمدحسین حسینی طهرانی

مطلع انوار ج13

217

هَدَیتَ.“ فَیَضرِبانِهِ بِمِرزَبَةٍ ضَربَةً ما خَلَقَ اللَهُ دابَّةً إلا و تَذعَرُ لَها ما خَلا الثَّقَلَینِ.
ثُمَّ یَفتَحانِ [یفتح الله] لَهُ بابًا إلَی النّارِ، ثُمَّ یَقُولانِ لَهُ: ”نَم بِشَرِّ حالٍ!“ فَهُوَ مِنَ الضَّیقِ مِثلُ ما فِیهِ القَنا مِنَ الزُّجِّ حَتَّی إنَّ دِماغَهُ یَخرُجُ مِن بَینِ ظُفُرِهِ و لَحمِهِ، و یُسَلِّطُ اللَهُ عَلَیهِ حَیّاتِ الأرضِ و عَقارِبَها و هَوامَّها فَتَنهَشُهُ حَتَّی یَبعَثَهُ اللَهُ مِن قَبرِهِ، و إنَّهُ لَیَتَمَنَّی قِیامَ السّاعَةِ مِمّا هُوَ فِیهِ مِنَ الشَّرِّ.»¹
1. . الکافی، ج 3، ص 231؛ تفسیر القمی، ج 1، ص 169؛ تفسیر العیاشی، ج 2، ص 227؛ الأمالی للطوسی، ص 347. معاد شناسی، ج 2، ص 182:
  «حضرت امیرالمؤمنین علیه السّلام فرمود: در وقتی‌که فرزند آدم می‌‌خواهد از دنیا رحلت کند و آخرین روز از روزهای دنیای او و اوّلین روز از روزهای آخرت اوست، سه چیز برای او به صورت مثالیّۀ خود مجسّم می‌‌گردد: مال او، فرزندان او، و عمل او.
  پس او التفات می‌‌کند و نظر می‌‌نماید به مالش و می‌‌گوید: ”سوگند به خدا که من برای گرد آوردن و جمع‌آوری تو بسیار حریص بودم و نسبت به از دست دادن و رها نمودن تو بسیار بخیل بودم؛ در این هنگامِ تنگدستی و بیچارگی، از دست تو برای من چه بر می‌‌آید؟“ مال در جواب می‌‌گوید: فقط کفن خود را از من می‌‌توانی دریافت کنی.“
  و پس از آن، التفات می‌‌کند و نظر می‌‌نماید به سوی فرزندان خود و می‌‌گوید: ”سوگند به خدا که من نسبت به شما بسیار دوست بودم، و در هر حال مُحامی و محافظ شما بودم از هرگونه گزند و ناراحتی که بر شما وارد می‌‌شد؛ اکنون در این موقع خطیر از دست شما برای من چه کاری ساخته است؟“ آنها در پاسخ می‌‌گویند: ”ما تو را به سوی حفیره و قبرت می‌بریم و در میان خاک پنهان می‌‌کنیم.“
  و سپس نظر می‌‌افکند به سوی اعمال صالحه و حسناتی که انجام داده و می‌گوید: ”من نسبت به بجا آوردن شما بسیار بی‌‌رغبت بودم و شما برای من بسیار سنگین بودید؛ امروز از شما برای نجات من چه کاری ساخته است؟“ عمل در پاسخ می‌‌گوید: ”من رفیق تو و قرین تو هستم در میان قبر تو و در روز حشر تو، و از تو دور نمی‌‌شوم تا من و تو، هر دو در مقام عرض در پیشگاه حضرت پروردگار حاضر شویم.“
  و اگر آن شخصی که در حال احتضار و سکرات مرگ است، مطیع و ولیّ خدا باشد، کسی به نزد او می‌‌آید که از تمام مردم بویش معطرتر و منظرش زیباتر و لباسش فاخرتر است و به او می‌‌گوید: [ادامه در صفحه بعد]