مطلع انوار ج13

 بِسمِ الله الرَّحمَن الرَّحیمِ

 و الصَّلاةُ علی مُحمّدٍ و آلِه الطّاهِرینَ

 و لَعنَةُ اللهِ عَلی أعدائِهِم أجمَعینَ مِنَ الآنَ إلی قِیامِ یَومِ الدّین

 ﴿بَلۡ عِبَادٞ مُّكۡرَمُونَ * لَا يَسۡبِقُونَهُۥ بِٱلۡقَوۡلِ وَهُم بِأَمۡرِهِۦ يَعۡمَلُونَ﴾.¹

نبوت، واسطۀ میان خلق و خالق

 نبوّت واسطۀ میان خلق و خالق است و هر کس نمی‌تواند چنین مقامی را احراز نماید. مگر آنکه قابلیّت رابطه و توسط داشته و به عبارت ساده؛ همان‌طوری که با بشر گفتگو و حشر دارد، با خالق نیز گفتگو داشته و پردۀ حجابِ مادّیت از دیدگان او برداشته شده باشد؛ نبی باشد [و] دارای درجه ولایت باشد.

مراقبه، لازمۀ وصول به مقام نبوّت

 شخص اگر بخواهد بدین مقام رسد، باید مراقبه کند:

 اوّل عبادات واجبه و اعمال واجبه را اتیان و محرمات را ترک کند؛

 سپس مستحبّات را اتیان و مکروهات را ترک کند؛

 از نردبان توکل و تسلیم و تفویض و رضا بالا رود؛