
مطلع انوار ج13
مواعظ رمضان المبارک 1370 هجری قمری
جلد سیزدهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، مشتمل بر متنِ مواعظِ مؤلّف در ماه رمضان سال 1370 ه. ق در مسجد قائم طهران میباشد که به اهتمام خود مؤلف به رشتۀ تحریر درآمده است. عمق مباحث مطروحه، شیوایی و روانیِ سخن برای پویندگان معرفت، جاذب و راهگشا میباشد. اهمّ مطالب مندرجه در این مجلّد: • مباحثی مختصر دربارۀ حقیقت دین؛ عدم تحریف قرآن، تحریف کتب مقدّس ادیان؛ عصمت انبیاء و پاسخ به شبهات. • مباحثی درباره عقل و عقلانیت؛ مباحثی درباره فضیلت علم و علماء. • مباحثی در مورد دنیا، مرگ، برزخ و قیامت، معادجسمانی. • مباحثی در مورد انفاق؛ نیت و اخلاص؛ حقیقت توکل و فضیلت آن؛ امر به معروف و نهی از منکر و شرایط آن.
مطلع انوار ج13
81﴿وَلَقَدۡ هَمَّتۡ بِهِۦ وَهَمَّ بِهَا لَوۡلَآ أَن رَّءَا بُرۡهَٰنَ رَبِّهِۦ كَذَٰلِكَ لِنَصۡرِفَ عَنۡهُ ٱلسُّوٓءَ وَٱلۡفَحۡشَآءَ﴾.1
از حضرت صادق روایت است که مقصود از برهان، نبوّت است.2
ملاحظه کنید که اسلام و قرآن چگونه نفی معصیت از آنها میکند و عهدین اثبات آن را.
انبیاء و اولیاء به مقامی رسیدهاند که هیچ لذّتی جز انس با پروردگار برای آنها لذّت ندارد؛ چگونه با این حال برای لذّت دنیا معصیت کنند؟!
داستان سیّدالشّهدا و حالات آن حضرت و گفتوگوی در قتلگاه.3
تَرَكتُ الخَلقَ طُرًّا فى هَواكَا *** و أيتَمتُ العِيالَ لِكَى أراكَا فَلَو قَطَّعتَنِى فى الحُبِّ إربًا *** لَمَا حَنَّ الفُؤادُ إلَى سَواكَا4و5 - . سوره یوسف (12) آیه 24. ترجمه:
«و هرآینه آن زن آهنگ وی کرد، و یوسف نیز اگر برهان پروردگارش را ندیده بود، آهنگ او مینمود. اینچنین کردیم تا هرگونه زشتی و بدی و عمل شنیعی را از او دور گردانیم.» (محقّق) - . مجمع البیان، ج 5، ص 344:
«إنّه النبُوَّةُ المانِعَةُ مِن ارتِکابِ الفَواحِشِ و الحِکمَةُ الصارِفَةُ عَن القَبائِحِ. رُوِیَ ذلکَ عَن الصادقِ علیه السَلام.» - . رجوع شود به همین مجلد ص 33، تعلیقه.
- . الله شناسی، ج 1، ص 126:
«ابیات ”هَجَرتُ الخَلقَ طُرًّا فی هَواکا“ از ابراهیم أدهم میباشد؛ و اینکه در منابر به حضرت سیّدالشّهدا علیه السّلام نسبت میدهند، زبان حال است نه زبان قال.» - . الله شناسی، ج 1، ص 126:
«من در راه میل و هوای تو از جمیع خلائق کناره گرفتم؛ و برای دیدار و لقای تو عیالم را یتیم نمودم. بنابراین، اگر تو درباره محبّتت مرا قطعهقطعه کنی، ناله و آه دل من به سوی غیر تو بلند نمیشود.»
- . سوره یوسف (12) آیه 24. ترجمه:
