عنوان بصری ج۲

 إنَّ اللهَ عَزَّ و جَلَّ، أیَّنَ الأینَ؛ فَلا أینَ لَهُ. وَ جَلَّ أن یحوِیهُ مکانٌ؛ و هوَ فی کلِّ مکانٍ بِغَیرِ مُماسَّةٍ و لا مُجاوَرَةٍ. یحیطُ عِلمًا بِما فیها؛ و لا یخلو شَی‌ءٌ مِنها مِن تَدبیرِهِ.

”حقّاً و تحقیقاً خدای عزّ‌و‌جل، مکان و ظرف را برای موجودات آفرید؛ پس نمی‌تواند خودش دارای ظرف و مکان باشد. و خداوند بزرگتر و اجلّ است از آنکه مکانی بتواند او را دربر گیرد؛ و او در هر مکانی است بدون آنکه با آن مکان تماس داشته باشد و یا در مجاورت آن قرار گیرد. علم خداوند احاطه دارد به تمام موجوداتی که در مکان‌ها قرار دارند؛ و هیچ‌یک از آن موجودات از تدبیر و ارادۀ خداوند خالی نیستند.“»

آنگاه امیر مؤمنان به آن مرد گفتند: «من تو را اینک آگاه می‌کنم به آنچه در بعضی از کتاب‌های شما وارد شده است، و آن بر آنچه را که من برای تو گفتم، گواه است؛ اگر بدانی و بفهمی آیا ایمان می‌آوری؟» یهودی گفت: «آری!»

امیر‌المؤمنین علیه السّلام گفتند: «آیا شما در بعضی از کتب خود این‌طور نیافته‌اید که: موسی‌بن‌عمران علی نبیّنا و آله و علیه السّلام روزی نشسته بود که ناگاه فرشته‌ای از جانب مشرق آمد، و حضرت موسی به او گفت: ”از کجا آمده‌ای؟!“ گفت: ”از نزد خداوند عزّ‌و‌جل!“ و پس از آن فرشته‌ای از جانب مغرب آمد و حضرت موسی به او گفت: ”از کجا آمده‌ای؟!“ گفت: ”از نزد خداوند عزّوجل!“ و سپس فرشته‌ای آمد و گفت: ”من از آسمان هفتم، از نزد خداوند عزّوجل آمده‌ام“؛ و پس از آن نیز فرشتۀ دیگری آمد و گفت: ”من از هفتمین درجۀ زیرینِ زمین، از نزد خداوند تعالی آمده‌ام!“ در‌این‌حال موسی علی نبیّنا و آله و علیه السّلام گفت: ”سبحانَ مَن لا یَخلو مِنهُ مکانٌ و لا یکونُ إلیٰ مَکانٍ أقربُ مِن مَکانٍ؛ پاک و منزه است آن که مکانی از او خالی نیست و نسبت به مکانی، نزدیک‌تر از مکان دیگر نیست.“»

عالم یهودی گفت: «اینک شهادت می‌دهم که این مطلب حق است و بس؛ و شهادت می‌دهم که تو به مقام خلافت و جانشینی پیغمبرت سزاوارتری