Name: کتاب عنوان بصری ج۲ - PDF - آیت الله سید محمد محسن طهرانی
Availability: InStock
Author: آیتاللَه سید محمدمحسن حسینی طهرانی

عنوان بصری ج۲

170

حرکت کرد؛ در میانۀ راه سرش را داخل دیگی کرد که آب بخورد، اما سرش گیر کرد و او در آن شب تاریک با همان دیگ به‌طرف آنها حرکت می‌کرد. پیرزن که خیال کرده بود عزرائیل است که به سمت اتاقشان می‌آید و استجابت دعای او جدی است، گفت:
کای مَقَلموت! من نه مِهسَتی‌ام *** من یـکی زال‌پـیـر محنـتی‌ام¹
1. حدیقةالحقیقه، ص ٤٥٤:
  قصه‌ای یاد دارم از پدران *** زان جهان‌دیدگان پرهنران
  داشت زالی به روستای تگاو *** مِهسَتی‌نام دختری و سه گاو
  نوعروسی چو سرو تربالان *** گشت روزی ز چشم بد نالان
  گشت بدرش چو ماه نو باریک *** شد جهان پیش پیرزن تاریک
  دلش آتش گرفت و سوخت جگر *** که نیازی جز او نداشت دگر
  زال گفتی همیشه با دختر: *** «پیش تو باد مردن مادر!»
  از قضا گاو زالک از پی خورد *** پوز روزی به دیگش اندر کرد
  ماند چون پای مُقعَد اندر ریگ *** آن سر مرده‌ریگش اندر دیگ
  گاو مانند دیوی از دوزخ *** سوی آن زال تاخت از مطبخ
  زال پنداشت هست عزرائیل *** بانگ برداشت از پی تهویل
  کای مقلموت! من نه مِهسَتی‌ام *** من یکی زال‌پیر محنتی‌ام
  تندرستم من و نیَم بیمار *** من درستم مرا بدو مشمار
  گر تو را مِهسَتی همی باید *** آنک او را ببر مرا شاید
  دخترم اوست من نه بیمارم *** به سرش رو ز دست بگذارم
  من برفتم تو دانی و دختر *** سوی او رو ز کار من بگذر
  تا بدانی که وقت پیچاپیچ *** هیچ‌کس مر تو را نباشد هیچ
  بی‌بلا نازنین شمرد او را *** چون بلا دید در سپرد او را
  به جمال نکو از او بُد شاد *** به خیال بدش ز دست بداد
  یار نبود که بر درِ زندان *** چشم گریان و لب بود خندان
  یارت آن باشد ار نیاری خشم *** که ز سر بفکند برای تو چشم
  گیرد ار پرسی‌اش پسندیده *** گفته ناگفته دیده نادیده
  هرکه وقت بلا ز تو بگریخت *** به حقیقت بدان که رنگ آمیخت
  صحبتش را مجو مرو برِ او *** رو ز روزن بجه نه از درِ او
  من وفایی ندیده‌ام ز خسان *** گر تو دیدی سلام من برسان