Name: کتاب عنوان بصری ج۲ - PDF - آیت الله سید محمد محسن طهرانی
Availability: InStock
Author: آیتاللَه سید محمدمحسن حسینی طهرانی

عنوان بصری ج۲

190

به‌واسطۀ یاد خداست و گذشت که هر‌آنچه که غیر از پروردگار متعال و ظهورات اسماء حسنای اوست، مجاز، زوال‌پذیر و ﴿لَّا يُسۡمِنُ وَلَا يُغۡنِي مِن جُوعٖ﴾¹ است و موجب تشویش و اضطراب و عدم اعتماد می‌گردد؛ حقیقت و واقعیت، فقط‌وفقط در ذات مقدس پروردگار است و هرکس و هرچیزی غیر از او در هر مرتبه و هر کیفیتی که باشد، در مرتبۀ ماهوی است، و دارای نقص و خلأ وجودی می‌باشد.²
استفادۀ لزوم اشتغال به ذکر از آیۀ شریفۀ ﴿وَلِلَّهِ ٱلۡأَسۡمَآءُ ٱلۡحُسۡنَىٰ فَٱدۡعُوهُ بِهَا﴾
در آیۀ شریفۀ﴿وَلِلَّهِ ٱلۡأَسۡمَآءُ ٱلۡحُسۡنَىٰ فَٱدۡعُوهُ بِهَا﴾³ می‌فرماید که اسماء حُسنی فقط‌وفقط اختصاص به ذات پروردگار دارد، و فاء در جملۀ ﴿فَٱدۡعُوهُ بِهَا﴾ فاءِ نتیجه است که به‌معنای لازمۀ ایراد جملۀ قبلی می‌باشد؛ بنابراین در مقام طلب باید فقط به‌دنبال اسماء حسنای الهی رفت.
اسم عبارت است از نشانه، علامت و حکایت؛ سؤال از اسم شخص به‌معنای سؤال از علامتی است که موجب تمیّز آن فرد از دیگران می‌شود. اگر اسامی اشخاص و اشیاء نباشد، ‌نمی‌توان بین افراد مختلف و اشیاء مختلف تمیزی قائل شد؛ مثلاً اگر اسم مهمان خود را ندانیم و درموردِ او از ما سؤال شود،‌ نمی‌توانیم با ذکر مشخّصه‌‌ای از رنگ لباس و قد و وزنش، او را از دیگران متمیّز کنیم، الاّ اینکه این ضمائم و قرائن به‌حدی باشند که آن فرد کاملاً واضح و مشخص شود.
1. سوره غاشیه (٨٨) آیه ٧.
  ترجمه: «نه چاق و فربه می‌کند و نه از گرسنگی بی‌نیاز می‌نماید.»
2. البته در نحوۀ اشتغال ائمه علیهم السّلام و اولیاء به ذکر، خواهد آمد که اشتغال آنها نسبت به سایر افراد،‌ تفاوت دارد و انسان در هر مرتبه‌ای از اسماء حسنای الهی استفادۀ خاصی می‌برد که با مرتبۀ دیگر اختلاف دارد.
3. سوره اعراف (٧) آیه ١٨٠. الله‌شناسی، ج ٣، ص ٣٦٠:
  «از برای خداوند اسماء نیکوترین و نام‌های بهترین وجود دارد؛ پس او را با آن اسماء و نام‌های بهترین بخوانید!»