عنوان بصری ج۲

پیاده کنیم؛ این معنای سلوک است. سلوک عبارت است از اینکه انسان در مقام تربیت و تهذیب نفس همان‌گونه باشد که نظام احسن خلقت بر آن اساس پی‌ریزی شده است.

 اینکه بارها عرض شد: تشریع و نظام تربیتی عرفانی با نظام تکوین دقیقاً انطباق دارد به‌این‌جهت است که امکان ندارد در نظام تکوین مسئله‌ای محقّق باشد و در نظام تربیتی بر‌خلاف آن به انسان امر شود.

حکایت پزشک زن یهودی در انطباق نظام تربیتی با نظام تکوینی

 یکی از دوستان اخیراً برای بنده حکایتی را نقل می‌کرد؛ ایشان می‌گفت:

در دوران اقامت ما در امریکا، عیال من به یک پزشک زن یهودی مراجعه می‌کرد. این خانم چند روز از هر ماه را به این‌طرف و آن‌طرف می‌رفت و بیماران را مجّاناً مداوا می‌کرد و حتی گاهی با هزینۀ شخصی خود به خارج از امریکا می‌رفت و به مردم سایر کشورها رسیدگی می‌نمود؛ او این روش را جزء برنامۀ زندگی‌ خود به‌حساب آورده بود و خصوصیات اخلاقی بسیار خوبی داشت.

 بنده در جواب این سؤال که این زن با این کیفیت چه جایگاهی در نظام تشریع دارد، به ایشان عرض کردم:

این مسئله بسیار دقیق و قابل توجه است؛ معیارها در آن عالم با معیارهای ما در این عالم قابل سنجش نیست. اگر او این کارها را به‌جهت قضایای سیاسی و استعمار و تبشیر و تبلیغ و امثال‌ذلک انجام دهد، پشیزی ارزش ندارد؛ اما اگر این کارها را به‌عنوان یک دستورالعمل اخلاقی و تحصیل رضای الهی انجام ‌دهد، ممکن است در روز قیامت همین پزشک یهودی در صف شیعیان امیرالمؤمنین علیه‌ السّلام بایستد و بندۀ طلبۀ مدّعیِ پیروی از امیرالمؤمنین در صف یهودی‌ها قرار بگیرم؛ زیرا فقط کسی که عمل کند، پیرو علی است.

امیرالمؤمنین علیه السّلام مجسمۀ نازلۀ اسماء حسنای الهی

 مقصود امیرالمؤمنین علیه السّلام که خود مجسمۀ نازلۀ اسماء حسنای الهی است، این است که آن اسماء را در عالم محقّق کند؛ حال اگر ما اسماً بگوییم پیرو