
عنوان بصری ج۲
جلد دوم از مجموعۀ «عنوان بصری» حاصل مجالس حضرت آیتاللَه حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّساللَهسرّه در «شرح حدیث عنوان بصری» میباشد که طی سالیانی متمادی برای رفقا و شاگردان سلوکی و پویندگان مکتبِ عرفان و توحید ایراد فرمودهاند، که همراه با ویرایش به زیور طبع آراسته شده است. تبیین ظرائف ژرفِ تربیتی و سلوکی با بیانی روان و شیوا، همراه با ذکر مصادیق، امثله و حکایات متنوّع از شاخصههای این کتاب شریف بوده که در نوع خود بینظیر میباشد. مجلد دوم از این مجموعه، در موضوع «حقیقت وِرد و ذکر» و تبیینِ «ملاک ذکر حقیقی» و «رابطه ذکر با توحید» به ساحت علم و فضیلت تقدیم میگردد. اهم مطالب مندرج در این مجلد: • نیازمندی روح به ذکرْ همانندِ احتیاج جسم به تغذیه • قلب مؤمن تنها جایگاه تجلیّات ذاتیّ خداوند • تأثیر ذکر در جلای قلب و قطع تعلّق از دنیا • ذکر یعنی توجّه به جنبۀ ربطی موجودات • اختراعات اخیره، برای اهل عرفان است! • افتخار مولانا و حافظ به خاکساری ائمه علیهمالسلام • ضرورت ذکر در عین اشتغال به امور دنیوی • لزوم فراهمسازی شرایط کمالی انسان، در حکومت اسلام، جهت ایجاد آرامش فکری • انتساب قوای الهی به خود، بزرگترین خطر سالک • احساس بینیازی معنوی، بزرگترین مرض روحی • کاریزما، بزرگترین آفت در سیر و سلوک • تأثیر بیداری بینالطلوعین در قوای فکری انسان • ضرورت ذکر در انکشاف حقایق توحیدی • دیدگاه توحیدی و پدرانۀ رسولخدا نسبت به کفّار • لزوم توجه به اسمای حُسنای الهی در هنگام ذکر • به کارگیری اسماء و صفات الهی در زندگی روزمره • ضرورت استمرار اذکار و تمرینِ پیادهسازی آن در زندگی
عنوان بصری ج۲
201اگر کسی بخواهد قدرت خدا را ببیند، به سراغ پیغمبری برود که با یک اشاره ماه را دونیم میکند و نیمی را در سر جای خود نگه میدارد و نیمِ دیگر را هفت شوط به دور کعبه طواف میدهد و بعد به نیمِ دیگر میچسباند.1 اگر دست ما مستقیماً به او نمیرسد، حدّاقل براساس ﴿وَٱبۡتَغُوٓاْ إِلَيۡهِ ٱلۡوَسِيلَةَ﴾2 به سراغ پیغمبری برویم که چنین قدرتی دارد.
قدرت تامّ رسول خدا در ارتقای بشر از مرتبۀ حیوانیت به درجۀ ادراک معارف رسول خدا
البته شاید بتوان گفت که قدرت پیغمبر این نیست که ماه را دونصف میکند، ماه که جرمی بیش نیست؛ قدرت رسول خدا این است که انسان را از مرحلۀ حیوانیت به مرتبهای میبرد که میتواند معارفی را که در نفس پیغمبر است ادراک نماید؛ این معجزه است، نه شقّالقمر و ردّالشّمس که در چشم ما بزرگ میآید.
بیان مرحوم حدّاد در برتری یک کلام اولیاء نسبت به چهارهزار معجزۀ انبیاء
مرحوم آقای حدّاد میفرمودند:
چهارهزار معجزۀ پیغمبران به پای یک کلام ما نمیرسد.3
مدعی زیاد است ولی ایشان گزاف و لغو نمیگفت و از عهدۀ این جمله
- مناقب آل ابیطالب، ج ١، ص ١٢٢.
- سوره مائده (٥) آیه ٣٥. معادشناسی، ج ٩، ص ١٢٩:
«و بهسوی پروردگار، وسیلهای بجویید.» - مطلع انوار، ج ٢، ص ١٧٣، تعلیقه:
«مرحوم والد میفرمودند:
آقای حدّاد ـ رضوان الله علیهما ـ میفرمودند: ”این مردم وقتیکه پیش ما میآیند، فوراً از معجزه و امر خارق عادت صحبت میکنند و طالب ابراز این امور از ما میباشند، اما نمیدانند که مسیر ما مسیر هدایت و دستگیری است و این مسیر عبور از عوالم نفس و کثرات و حُجُب نفسانیّه است، نه اظهار و ارائۀ خوارق عادات و کرامات؛ انجام این امور چه دردی از مردم دوا میکند؟! ولی اینان باید بدانند که آنچه مُعدّ و موجب حرکت و فعلیت استعدادات است، کلمات و بیانات ماست که حکم اکسیر را دارد و برای تأسّی و پیروی و انقیاد، همانند کیمیا مؤثر و کمیاب است، و هرکدام از این بیانات از چهارهزار معجزه بالاتر و مؤثرتر و راهگشاتر و کارسازتر است!“»
