عنوان بصری ج۲
جلد دوم از مجموعۀ «عنوان بصری» حاصل مجالس حضرت آیتاللَه حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّس‌اللَه‌سرّه در «شرح حدیث عنوان بصری» می‌باشد که طی سالیانی متمادی برای رفقا و شاگردان سلوکی و پویندگان مکتبِ عرفان و توحید ایراد فرموده‌اند، که همراه با ویرایش به زیور طبع آراسته شده است. تبیین ظرائف ژرفِ تربیتی و سلوکی با بیانی روان و شیوا، همراه با ذکر مصادیق، امثله و حکایات متنوّع از شاخصه‌های این کتاب شریف بوده که در نوع خود بی‌نظیر می‌باشد. مجلد دوم از این مجموعه، در موضوع «حقیقت وِرد و ذکر» و تبیینِ «ملاک ذکر حقیقی» و «رابطه ذکر با توحید» به ساحت علم و فضیلت تقدیم می‌گردد. اهم مطالب مندرج در این مجلد: • نیازمندی روح به ذکرْ همانندِ احتیاج جسم به تغذیه • قلب مؤمن تنها جایگاه تجلیّات ذاتیّ خداوند • تأثیر ذکر در جلای قلب و قطع تعلّق از دنیا • ذکر یعنی توجّه به جنبۀ ربطی موجودات • اختراعات اخیره، برای اهل عرفان است! • افتخار مولانا و حافظ به خاکساری ائمه علیهم‌السلام • ضرورت ذکر در عین اشتغال به امور دنیوی • لزوم فراهم‌سازی شرایط کمالی انسان، در حکومت اسلام، جهت ایجاد آرامش فکری • انتساب قوای الهی به خود، بزرگترین خطر سالک • احساس بی‌نیازی معنوی، بزرگترین مرض روحی • کاریزما، بزرگترین آفت در سیر و سلوک • تأثیر بیداری بین‌الطلوعین در قوای فکری انسان • ضرورت ذکر در انکشاف حقایق توحیدی • دیدگاه توحیدی و پدرانۀ رسول‌خدا نسبت به کفّار • لزوم توجه به اسمای حُسنای الهی در هنگام ذکر • به کار‌گیری اسماء و صفات الهی در زندگی روزمره • ضرورت استمرار اذکار و تمرینِ پیاده‌سازی آن در زندگی
عنوان بصری ج۲
97در شاهنامه می‌گوید:
چنین گفت رستم به اسفندیار *** که کردار مانَد ز ما یادگار کنون داده باش و بشنو سخن *** از این نامبردار مرد کهن اگر من نرفتی به مازندران *** به گردن برآورده گرز گران1 تا آخر این داستان مسخره، فقط بگیروببند و بزن‌وبکوب است.
زبان عربی زبان قرآن و کامل‌ترین و قوی‌ترین زبان دنیا
و یا می‌گوید:
بسی رنج بردم در این سال‌سی *** عجم زنده کردم بدین پارسی شما غلط کردید که عجم زنده کردید بدین پارسی! زبان قرآن را کنار گذاشتید و عجم زنده کردید؟! بهترین زبان در دنیا، زبان عربی است که بهترین و کامل‌ترین کنایات و اشارات و لطائف را دارد؛ قوی‌ترین زبان از نظر منطق و بیان و قانون، زبان عربی است.2و3 مگر زبان فارسی چه گُلی بر سر ما زده و چه امتیازی
- شاهنامۀ فردوسی.
- نور ملکوت قرآن، ج ٤، ص ١٦٥، تعلیقه ١:
«خصال صدوق با سند متصل خود روایت می‌کند از حضرت صادق علیه السّلام که فرمود: ”تَعلَّموا العربیة، فإنّها کلامُ اللهِ الّذی یکلِّمُ بِه خَلقَه؛ و نَظِّفوا الماضِغَین؛ و بَلِّغوا بِالخَواتیمِ؛ عربیت را یاد بگیرید، زیرا آن کلام خداست که بدان‌وسیله با خلق خود تکلّم می‌کند؛ و دندان‌های خود را نظیف کنید؛ و انگشتری را تا آخر انگشت فروبرید!“» - علل الشرائع، ج ١، ص ١٢٦:
«عن جعفرِ بنِ محمّدٍ عن أبیه علیهمُ السّلامُ، قالَ: ”ما أنزَلَ اللهُ تعالیٰ کتابًا و لا وحیًا إلّا بالعربیّةِ؛ فکان یَقَعُ فی مَسامِعِ الأنبیاءِ علیهمُ السّلامُ بِألسِنَةِ قَومِهِم و کانَ یَقَعُ فی مَسامِعِ نبیِّنا بِالعربیّة.“»
ترجمه: «امام جعفر صادق علیه السّلام از پدرشان نقل می‌کنند که فرمود: ”خداوند تعالی هیچ کتاب و وحی‌ای نازل ننمود مگر به زبان عربی؛ پس در پیغمبران گذشته علیهم السّلام وحی با زبان قومشان به گوش آنها می‌رسید، و با زبان عربی به سمع پیامبر ما وارد می‌گشت.» (محقق)
الخصال، ج ١، ص ٢٥٨:
«عن أبی عبدِ اللهِ علیه السّلامُ، قالَ: ”تعلَّموا العربیّة فإنّها کلامُ اللهِ الّذی کَلَّمَ به خَلقَه.“»
ترجمه: «عربی را بیاموزید، زیرا کلام خداوند است که با آن با مخلوقات خود تکلم نموده است.» (محقق)
عیون أخبار الرّضا علیه السّلام، ج ١، ص ٢٤٦:
«[فی خبرِ الشّامی عن أمیرِ المؤمنینَ علیهِ السّلامُ]... سَألَهُ عن کلامِ أهلِ الجنّةِ، فقالَ: ”کلامُ أهلِ الجنّةِ بِالعربیّة.“و سَألَهُ عن کلامِ أهلِ النّارِ، فقالَ: ”بِالمَجوسیّة.“»
ترجمه: «در خبر شامی از امیرالمؤمنین علیه السّلام آمده است که از آن حضرت راجع به کلام اهل بهشت سؤال نمود، حضرت فرمود: ”کلام اهل بهشت به زبان عربی است.“ و نیز از کلام اهل آتش سؤال کرد، فرمود: ”به زبان مجوسی است.“» (محقق)