اربعین در فرهنگ شیعه

(قال:) فقامَ أربعونَ مِن بنی‌إسرائیلَ فقالوا: «اللهمَّ إنّا لا نَعلَمُ مِنه إلّا خَیرًا و أنت أعلَمُ به مِنّا، فَاغفِر لهُ!» (قالَ:) فَلمّا غُسِّلَ أتیٰ أربعونَ غیرُ الأربعین الأُوَلِ و قالوا: «اللهمَّ إنّا لا نَعلَمُ مِنه إلّا خَیرًا و أنت أعلَم به مِنّا، فَاغْفِرْ له!» فلمّا وُضِع فی قَبرِه قام أربعونَ غَیرُهم فقالوا: «اللهمّ إنّا لا نَعلَمُ مِنه إلّا خیرًا و أنت أعلَمُ به منّا، فَاغْفِرْ له!»

(قالَ:) فأوحَی اللهُ تعالیٰ إلیٰ داودَ علیه السّلام: «ما مَنعَکَ أن تُصَلّیَ علیه؟» فقال داودُ: «بالّذی أخْبَرتَنی مِن أنَّه مُراءٍ.» (قال:) فأوحَی اللهُ إلیه: «إنّه شَهِدَ له قومٌ فَأجَزتُ لهم شهادَتَهم و غَفَرتُ له ما عَلِمتُ ممّا لا یَعلَمونَ!»¹

«در بنی‌اسرائیل عابدی بود ریاکار، و خدای متعال حضرت داوود را بر احوال او مطّلع گردانید. پس از گذشت زمانی فوت می‌کند و حضرت داوود بر جنازۀ او حاضر نمی‌شود. چهل مرد از بنی‌اسرائیل بر جنازۀ او شهادت می‌دهند: ”خدایا ما غیر از نیکی و خوبی از او سراغ نداریم و تو به احوال او از ما آگاه‌تری، خدایا او را بیامرز!“ و زمانی که او را غسل دادند باز چهل نفر دیگر همین شهادت را نسبت به او تکرار کردند؛ و هنگامی که او را در قبر نهادند، چهل مرد دیگر این شهادت را در حقّ او بر زبان آوردند.

در این هنگام، خدای متعال به داوود وحی فرستاد: ”چه چیز تو را مانع گشت تا بر جنازۀ او حاضر نگشتی؟“

عرض کرد: ”پروردگارا! به سبب همان چیزی که تو مرا از آن مطّلع گردانیدی.“

خدای متعال به او فرمود: ”به‌درستی‌که قومی از بنی‌اسرائیل بر