
مهر فروزان
نمائی اجمالی از شخصیت علمی و اخلاقی حضرت علامه آیة الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی
کتاب شریف «مهر فروزان» اثر ذیقیمتِ حضرت آیةالله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّساللهسرّه میباشد که به معرّفی اجمالیِ شخصیت علمی و اخلاقیِ عارف بالله و بأمرالله حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّساللهنفسهالزکیّة پرداخته و شمّهای از اصول تربیتی و سیرۀ عملی آن عارف ربانی را برای جویندگان راه خدا و پیروان مکتب اهلبیت علیهمالسلام به رشتۀ تحریر درآورده است. اهمّ مطالب مندرج در این اثر: • نقش بسزای علامه طباطبائی در ساختار معرفتی علامه طهرانی • عقل و شرع و شهود سهرکن اساسی مکتب عرفانی علامه طباطبایی • ارتباط وثیق علامه طهرانی با آیةالله سیدجمالالدین گلپایگانی • خوف از ابتلاء به مرجعیّت و التجاء به ائمه علیهمالسلام • ارتباط با عارف بالله حضرت آیةالله حاج شیخ محمدجواد انصاری همدانی رضوانالله علیهما • توفیق اتصال به محضر آیتالحق و العرفان، حاج سیدهاشم حداد رضواناللهعلیه • اساس فعالیت علامه در مسجد، تببین معارف بدون مصلحتاندیشی • تربیت طلّاب و دانشجویان علوم اسلامی، و شاگردان سلوکی • بعضی از مبانی علامه طهرانی در مسائل مختلف فقهی و اجتماعی • منع علامه از ورود افراد در مسائل ربویِ بانکها • حرمت رجوع به حکّام ظالم در مرافعات • اهتمام به اداء نماز در پنج نوبت • مواظبت علامه طهرانی در استعمال عناوین و تعابیر واقعی • عدم تنازل از توحید در روش تربیتی مرحوم علامه • اهتمام علامه بر حفظ شاخصههای فرهنگی اسلام و تشیع • شخصیت سیاسی علامه طهرانی • ملموسبودنِ روح حیات و ارتباط با ضمیر خواننده در تألیفات علامه طهرانی • خدمت به خلق و ایجاد محبت و صفا از خصائص علامه طهرانی • عظمت روح و تعالی نفسِ قُدسیِ علامه طهرانی
مهر فروزان
31اندازهای منغمر در شهوات و اهواء ردیئه و خیالات ضالّه و مُضلّه میباشد که بوی عفن و کدورتِ قرب و ارتباط با آنان، از فرسنگها مشام جان را متأذّی و قلب را مکدّر مینماید؛ و بنا به روایت امام صادق علیه السّلام که روزی به اصحاب خود فرمودند:
«تَجِدُ الرّجُلَ لا یُخطِئُ بِلامٍ و لا واوٍ، خَطیبًا مِسقَعًا، و لَقَلبُهُ أشَدُّ ظُلمَةً مِنَ اللّیلِ المُظلِم ...»،1 ظاهری در سلک اتقیاء و باطنی چون لیل مظلِم دارند؛ و بنا به فرمودۀ آن حضرت در مذمّت علمای سوء:
«هُم أضَرُّ عَلَی ضُعَفاءِ شیعَتِنا مِن جَیشِ یَزیدَ عَلَی الحُسَینِ بنِ عَلِیٍّ علیه السّلام و أصحابِهِ.»2و3
و در قبال اینان با علمایی مواجه شدم که از شدّت و نهایت خلوص و صفا، بهاء و مجد و عظمت، انسان قادر بر ذکر نام آنها نمیباشد، و فقط زبان پاک کرّوبیان یارای یاد آنها را دارد؛ و علاّمه طباطبایی ـ رضوان الله علیه ـ از این طائفه و گروه بود؛ و هرچه در مجد و عظمت و کرامت این مرد تأمّل مینمودم، فکرم به جایی ره نمیپیمود، و واله و حیران از حرکت و غور در بِحار فضائلش متوقّف میشدم.4
علاّمه طباطبایی از آنجا که این شاگرد مبرّز را مستعدّ برای تلقّی جمیع مراتب
- الکافی، ج ٢، ص ٤٢٢؛ الوافی، ج ٤، ص ٢٥٠. ترجمه از نور ملکوت قرآن، ج ٢، ص ٣٢٢:
«شما مردمی را مییابید که در سخن گفتن چنان استادند که حتّی در یک حرف، همچون لام و یا واو اشتباه نمیکنند، خطیبی هستند بلیغ، و یا جَهْوریّ الصّوت، و یا به طور مسلسل بدون ارتعاش و لکنت لسان خطبه میخوانند؛ امّا قلبشان تاریکتر است از شب تاریک.» - الإحتجاج للطبرسی، ج ٢، ص ٢٦٤؛ بحارالأنوار، ج ٢، ص ٨٨. ترجمه از ولایت فقیه، ج ٢، ص ٩٣:
«و این دسته از علما، ضررشان برای ضعفای شیعیان ما از لشکر یزید بر حسین بن علیّ علیه السّلام و اصحاب آن حضرت بیشتر است.» - رجوع شود به ولایت فقیه در حکومت اسلام، ج ٢، ص ٧٢ الی ٩٧؛ اسرار ملکوت، ج ٢، ص ٤٧٥.
- رجوع شود به مهر تابان، ص ٨٧ الی ١٠٨.
- الکافی، ج ٢، ص ٤٢٢؛ الوافی، ج ٤، ص ٢٥٠. ترجمه از نور ملکوت قرآن، ج ٢، ص ٣٢٢:
