جلسه ۱۵۳

یك‌دفعه من سابق یك چیزى از آقاى خامنه‌اى شنیدم خوشم آمد، داشتند بنى‌صدر را در مجلس استیضاح مى‌كردند و عیب‌هاى ایشان را راجع به رد صلاحیت و عدم کفایت مى‌شمردند. بعد یك مسئله‌ای بود. خود آقاى خامنه‌اى در آنجا یك مسئولیتى داشت و در مسائل وارد بود. شخصی داشت صحبت می‌کرد، به یك قضیه كه برخورد كرد، گفت:

نه‌خیر، این قضیه به ایشان مربوط نیست و ما دلایل كافى براى رد صلاحیت ایشان داریم و این قضیه به ایشان ارتباطی ندارد و مربوط به قضیۀ دیگرى است.

گفتم: این درست و صحیح است. انسان دیگر به این حرف اعتماد مى‌كند. شخصى كه در مقام انصاف است، خب انسان به او اعتماد می‌کند دیگر. حالا اگر برفرض ایشان مى‌آمد و این قضیه را نادیده مى‌گرفت، یا این قضیه را تأیید مى‌كرد و می‌گفت: حالا كه این آقاى بنى‌صدر باطل است این را هم ما روی آن بگذاریم و بگذار ما بیشتر این قضیه را تثبیت كنیم. خب مسئله تثبیت مى‌شد و بنى‌صدر هم مى‌رفت ولى همیشه یك نقطۀ تاریك در دل جناب آقاى بنى‌صدر و افرادى كه از این قضیه اطلاع داشتند نسبت به ایشان باقى مى‌ماند. یعنى همیشه در دلش این را مى‌گفت که در این قضیه این آقا كه از جریان خبر دارد به من ظلم كرده است. خب این را خودش خبر دارد دیگر. این را نمى‌شود کاری كرد. این است كه مى‌گوییم: همیشه باید عادل بود، همیشه باید منصف بود! مسائل و جریانات مى‌گذرد، این مى‌آید آن مى‌رود، ولى آنچه باقى مى‌ماند انصاف است كه انسان باید در قضایا منصف باشد. اگر یك قضیه‌اى هست بیاید و بگوید و اگر قضیه‌اى نیست نگوید.

در یك جریانى مدتى پیش اتفاق افتاده بود. و من چون خودم در آن جریان بودم یك اشكالى بر یك مسائلى بود. من در آنجا كه حضور داشتم گفتم: نه‌خیر، این مسئله به این كیفیت است و این‌طور نیست، حساب باید جدا باشد، هر چیزى باید در جاى خودش باشد. حالا اگر من در آنجا سكوت مى‌كردم و حرف نمى‌زدم، درنتیجه من در یك‌هم‌چنین جریانى در دادگاه عدل الهى محكوم بودم و محکوم هستم. ولو اینكه حالا مسئله به این كیفیت است اما این نقطه الآن از جاى خودش و از محور خودش تغییر پیدا كرده است. چرا شما ساكت هستید؟! باید بگویید: این مسئله به این كیفیت است، و به این صورتى كه مطرح مى‌شود نیست. اگر ما این كار را توانستیم بكنیم، كه همیشه در نفسمان و ضمیر خودمان عادل باشیم، خیلى مهم است! شاید بگوییم: همۀ راه را طى كردیم. همیشه در نفس خودمان عادل باشیم! همیشه دور از جریانات و مسائل و جوّ به یك جریان نگاه كنیم! آن‌وقت این، هم جزاى اخروى براى انسان دارد و هم مدح دنیوى دارد. مى‌گویند: آدم خیلى درست و بى‌حلیه پیله و بی‌شیله پیله‌ای است، آدم عادلى است، آدم ركی است، برفرض اگر اشتباه هم بكند ولى صادق است، معاند نیست، كلك نیست كه بیاید مسائل را توجیه بكند. در قضیۀ عدم بودیم.