
انتزاع مفاهیم متعدد از مصداق واحد و نسبت صفات با ذات
بررسی علم، حیات و قدرت در مقام ذات و مظاهر
انتزاع مفاهیم متعدد از مصداق واحد محور اصلی این جلسه است. آیتالله سید محمدمحسن حسینی طهرانی با تبیین دیدگاه مرحوم آخوند، امکان انتزاع اوصاف و مفاهیم گوناگون از یک حقیقت واحد را بررسی میکند و سپس این بحث را به مسئلۀ علم، حیات و قدرت الهی پیوند میدهد. در ادامه، اختلاف دیدگاه فلاسفه و عرفا درباره عینیت یا بینونیت صفات با ذات الهی تبیین میشود و تفاوت میان علم، حیات و قدرتِ ذاتی با علم و قدرت مربوط به مظاهر و مخلوقات توضیح داده میشود. استاد برای روشن شدن مسئله از مثالهایی مانند آب و یخ، کتاب و ظهورات مختلف آن بهره میگیرد و نسبت مقام ذات با مقام واحدیت و تعینات خارجی را بررسی میکند. در بخش پایانی نیز مبانی قائلان به اصالت ماهیت و اشکالات وارد بر نظریۀ جعل و تحقق ماهیات در خارج نقد میشود و زمینه برای حل نهایی مسئله در جلسات بعد فراهم میگردد.
انتزاع مفاهیم متعدد از مصداق واحد و نسبت صفات با ذات
1درس دویستم
انتزاع مفاهیم متعدده از مصداق واحد
أعوذ بالله من الشیطان الرجیم
بسم الله الرحمن الرحیم
و بهذا یُندَفَعُ ما ذَکَرَه هذا الشیخُ الجلیلُ القدرُ فی کتابِ المشارعات و وصفَه بالقوةِ و المتانةِ و هو قولُه إنّا نَتسامَحُ مع مَن قال: الموجودیةُ نفسُ الوجودِ.1
مرحوم آخوند مطلبى را در تتمۀ بحثشان در عدم امتناع انتزاع مفاهیم متعدده از مصداق واحد بما هو واحد فرمودند. مثالى که در این زمینه زدند مثال زید بود که زیدٌ مِن حیث أنّه معلولٌ لله تعالى معلولٌ، مِن حیث أنّه مرزوقٌ مرزوقٌ، مِن حیث أنّه مرتبطٌ بالعلةِ متعلَّقٌ، من حیث أنّه علةٌ لشىءٍ علةٌ. این اوصاف متعدده و محمولات متعدده براى زید در حالى است که زید واحد است و از این امر واحد، مفاهیم متعدده و مختلفهاى انتزاع مىشود.
به دنبال این مطلب، شاهدى بر این مسئله ذکر مىکنند و مىفرمایند: ما در بحث علم و حیات و قدرت که سه صفت ذاتى حق متعال است چه مىگوییم؟ در آنجا قائل به وحدت صفات با عینیت ذات هستیم. یعنى صفت علم و حیات و قدرت، اضافه بهعنوان وصف اضافه و خارج محمولِ بر موضوع و بر ذات پروردگار نیست بلکه بهعنوان وصفى است که منتزع از ذات است و عینیت با ذات دارد، درعینحال که هر سه، سه وصف مختلف است و سه مفهوم مختلف است و هرکدام قابل صدق بر یکدیگر نیستند.
اختلاف دیدگاه عرفاء و فلاسفه در اتحاد و بینونیت ذات با صفات
بالاجمال دیروز عرض شد که مطلبى را که مرحوم آخوند در اینجا درصدد آن هستند، بهنظر مىرسد با آنچه عرفا در باب بینونیّت صفات با ذات حتى در علم و حیات و قدرت میفرمایند در تعارض باشد. البته عرض شد که ما مىتوانیم به یک اعتبار بین این دو مسلک را جمع بکنیم. مسلک اول، مسلک عدم بینونیّت صفات ذاتیه و حقیقیه با ذات پرودگار که علم و حیات و قدرت باشد و عینیت این صفات به حمل شایع با ذات پرودگار و اختلاف این صفات در مفهوم است؛ این یک مسلک و یک مبنا. مبنای دوم بینونیّت این صفات مختلفه با ذات، و تحقق خارجى آنها در مرحلۀ مادون ذات است که این مسلک، مسلک عرفاى شامخین است. و برداشت آنها و مبناى آنها در باب توحید حقۀ بالصرافه و صرف الوجود عبارت است از همان مقام هوهویّت که لازمۀ هوهویت فقط تحقق ذات و عینیت ذات است و تعین بدون أىّ وصفٍ و بدون أىّ صفةٍ و بدون أىّ محمولٍ خارجٍ عن ذاته، این مسلک، مسلک عرفاى شامخین است که مرحوم سید احمد کربلایى ـ رضوان الله تعالی علیه ـ با مرحوم آقا شیخ محمدحسین کمپانى ـ رحمة الله علیه ـ ایشان در این مسلک با هم در این مطلب با هم اختلاف داشتند.
- . الحکمة المتعالیة، ج 1، ص 174.
