بطلان نظریه اولویت وجود و عدم نسبت به ماهیت

بنابراین تمام موجودات در عالم دارای اوصاف متفاوتی هستند و ما می‌بینیم که به‌لحاظ شدت و ضعف وجودی در آنها اختلاف وجود دارد؛ در یکی یک وصف قوی است و وصف دیگر ضعیف است و در شخص دیگر همان وصف ضعیف است و آن وصفی که در این ضعیف است در او قوی است.

به هر شخص با هر کیفیت بنا بر همان حکمت بالغۀ خودش کم‌وزیاد کرده‌ است! اگر دیدید که یکی کمی کم دارد تقصیر ندارد، از آنجا برایش کم گذاشته شده است و حصۀ وجودی‌ او کم است! ظاهراً خدا از همه چیز زیاد داشت ولی از همین یکی کم آورده بود! گفت که همه را به پیغمبر صلّی الله علیه و آله و سلّم داد و دیگر چیزی به بقیه نرسید و بعضاً این وسط‌ها چیزهایی بردند!

یادم هست مرحوم آقا راجع به مرحوم آقای حداد ـ رضوان ‌الله‌ تعالی‌ علیهما ـ به شخصی می‌گفتند که ایشان می‌فرمودند که عاقل‌تر از ایشان ندیدم! درحالی‌که مسئلۀ آقای حداد و ارتباطش با آقا مسئلۀ عرفان بود ولی چه نکاتی را ایشان متوجه شده بودند؟! غیر از رعایت مسائل اخلاقی، کیفیت ارتباط، صحت بیان و اتقان در منطق چه قضیه‌ای می‌تواند باشد که ایشان هم‌چنین مطلبی را بگویند؟! طبعاً آدم عاقل از گفتار، حرکات، کارهایی که در خارج انجام می‌دهد و نحوۀ ارتباطاتش با افراد پیدا است که آیا کارهایش بچگانه است یا‌اینکه وزانت دارد، پخته عمل می‌کند یا نپخته عمل می‌کند، منطقش چه نوع منطقی است، و این حکایت از همان عقل می‌کند. این چه کیفیتی بوده است که ایشان با این عبارت بیان کرده بودند؟! علیٰ‌کل‌ّحال بعضاً از این‌گونه افراد مثل آقای حداد ـ رضوان ‌الله‌ تعالی‌ علیه ـ و یا فلان از دست خدا دررفته است ولی ظاهراً این‌طور که از این قضیه برمی‌آید معمولاً خدا کم آورده است!! خودتان دارید می‌بینید!!