سیره عملی و اخلاقی مرحوم علامه طهرانی

چطور می‌توانیم از عهده بربیاییم؟! شاگردان آقا و آن کسانی که در این مکتب هستند هرکدام اینها یک فرزند ایشان به‌حساب می‌آیند و باید به همان کیفیت عمل کنند و جلو بروند و ما نباید به کسی دیگر نگاه کنیم! حالا هر کسی هر کاری دلش می‌خواهد بکند و هرچه به ذهنش می‌آید إن‌شاءالله اگر بی قصد و غرض باشد مأجور هستند و اگر غرض داشته باشند خدا إن‌شاءالله همه را هدایت کند و همه را به راه و صراط بیاورد! انسان از نفرین خیری نمی‌بیند! دعا کنید. فرمود: «اللهم اهْدِ قَومی فإنّهم لا یَعلمون»¹ مطلب این است یعنی شخصی که اهل علم است و می‌خواهد لباس رسول خدا را بپوشد باید بداند که رسول خدا چه عنایت و توجهی روی این لباس دارد و رسول خدا می‌خواهد این لباس در خارج جامۀ عمل بپوشد! این لباس، لباس کرامت است لباسی است که جبرائیل این لباس را برای رسول خدا و امت رسول خدا اختیار کرده است! چنانچه که روایت داریم: «العَمائِمُ تیجانُ المَلائِکة»² یعنی وقتی که آن انسان چشم برزخی‌اش باز شود آن ملائکه را با صورت معمم و با عمامه مشاهده می‌کند بااینکه ملائکه عمامه ندارند! نزول همان جهت روحانی در این عالم این صورت خارجی است که این عمامه باید به این نحوه باشد و اگر این قسم باشد آن‌وقت مشمول آن کیفیت و برکات و روحانیتی که در او هست می‌شود!

خود شما امتحان کنید، یک نماز بدون عمامه بخوانید و یک نماز با عمامه بخوانید و ببینید فرق دارد یا ندارد! بدون عطر نماز بخوانید و با عطر، عود، بخورات و اینها نماز بخوانید و ببینید فرق می‌کند یا نمی‌کند! یک نماز با لباس سفید بخوانید و یک نماز هم با لباس‌ها و سجادۀ رنگی و منقش و اینها بخوانید و ببینید فرق می‌کند یا نمی‌کند! اینها واقعیات خارجی است یعنی روی هرکدام از اینها یک جنبۀ ملکوتی مترتب می‌شود! این وضع و حال، حالی است که مرحوم آقا ـ رضوان الله تعالی علیه ـ نسبت به این قضیه خیلی عنایت داشتند!