سیره عملی و اخلاقی مرحوم علامه طهرانی

همان‌طور که خدمتتان عرض کردم اصلاً ایشان در ذهن و مخیله‌اش چیزی جز سعادت افراد نبود! سعادت را چیز دیگری می‌دید نه‌اینکه سعادت را در این امور و مسائل دنیوی [ببیند]! اصلاً سعادت را در چیز دیگری مشاهده می‌کرد! ملاک ایشان برای سعادت چیز دیگری بود، مبنای ایشان برای فلاح چیز دیگری بود! اصلاً به‌طورکلی طرز فکر ایشان تفاوت داشت و از ارتباط نزدیک انسان با ایشان این مسئله از خصوصیات ایشان به‌دست می‌آمد! در مسائل، کتاب‌ها، نوار و اینها‌ هم إلی‌ماشاءالله از این مسائل هست! مسئله این است.

اگر انسان بر این روش باشد، خب دیگر خداوند هم برکاتش را زیاد می‌کند و آنچه را که باید صحیح بفهمد بر او، ذهن او، فکر او و نفس او می‌آورد اما اگر نه، یک مقدار بخواهیم خودمان قضیه را قاطی و خلط کنیم او غیرتش بالاتر از این حرف‌ها است که بخواهد آن فیوضاتش را حرام کند! می‌گوید: آن‌قدر هستند که بقیه ... . گفت:

خب الحمدلله جناب آقای ... الحمدلله از من سؤال کرده بودند که وقت معمم شدن هست یا نه؟ گفتم: واقعاً چه کسی نسبت به این مسئله از شما متأهل‌تر و مستعدتر است؟! واقعاً در فضل که اصلاً حرفی نیست و در حسن اخلاق و سلوک [هم همین‌طور]. الآن در یک هم‌چنین مجال و اوضاعی در همان مناطق خودشان در لبنان که ما دیدیم و می‌بینم بر سر مسائل خیلی واهی دارای اختلاف و نزاع هستند و بر سر مسائل اعتباری چه مطالبی هست، اگر امثال ایشان در آنجا واقعاً تحقق پیدا کنند و به‌وجود بیایند، مردم جذب می‌شوند! مردم واقعاً احتیاج دارند! در همین سفر اخیر واقعاً این مسئله را مشاهده کردیم که مردم احتیاج دارند، یعنی آن فطرت و باطنشان نمی‌تواند اعمال این افراد را قبول و تحمل کند!

گرایش فطری انسان به حقایق

یک نفر از همین دوستان اخوی آقای ... پیش من آمده بود و از آمریکا آمده بود و ظاهراً نصرانی بود و بعد شیعه شده بود. او می‌گفت: من لبنان پیش یک شخصی رفتم و وقتی که وارد شدم گفتم: او نمی‌تواند نمایندۀ پیامبری باشد که ما می‌شناسیم! نصرانی بوده و بعد مسلمان و شیعه‌ شده است، گفته است که این شخص نمی‌تواند نماینده و ممثل رسول الله باشد!