تبیین کیفیت ایجاد و بقای عالم در کلام آخوند

ذکر حکایتی برای کیفیت احاطۀ نفس بر بدن

افرادی که دارای عزیمت و همم هستند یعنی دارای قدرت و عزم و تصرفات هستند در عین اینکه در اینجا نشسته‌اند اراده می‌کنند آن کتاب از آنجا بلند می‌شود و جای دیگر می‌آید. یک شخصی از افراد که خودش از فضلاء است می‌گفت که یک وقتی با شخصی در جایی بودیم راجع به مسئلۀ تجرد نفس صحبت می‌کردیم و ما یک مقداری از علل و اسفار آوردیم. گفت که اینها را کنار بگذار بیا ببین من برایت چه می‌گویم! می‌گفت که یک‌مرتبه این شخصی که در کنار من نشسته بود، صدایش را از آن گوشۀ اطاق شنیدم! به آن گوشۀ اطاق رفت و شروع کرد با من صحبت کردن! این خودش اینجا نشسته بود بعد از آنجا شروع کرد با من صحبت کردن! من هم جوابش را می‌دادم یعنی او از اینجا حرف می‌زد صدا از آنجا می‌آمد. بعد گفت که خب من این گوشۀ اطاق هستم حالا به این گوشۀ اطاق می‌روم. دیدم یک‌دفعه صدایش از ـ خودش را نمی‌دیدم! ـ این گوشۀ اطاق آمد! بعد گفت که حالا ببین کتاب را از روی طاقچه برمی‌دارم و اینجا می‌گذارم. می‌گفت که یک‌‌دفعه دیدم که کتاب بلند شد و روی هوا آمد رفت و در این سمت قرار گرفت! یک‌دفعه دیدم این کنار من می‌گوید که خب حالا دیدی؟! می‌گفت که من در این مواضع گردش کردم.

این یک نوع خلع است. این شخصی که الآن دارد در این کتاب تصرف می‌کند آیا به داخل کتاب می‌رود؟ یعنی الآن که این کتاب یک کیلو است، یک کیلو و نیم می‌شود؟! این‌طور نیست! وزن این کتاب یک گرم هم فرق نمی‌کند. آیا این کتاب زنده می‌شود؟! حیات پیدا می‌کند؟! نه! این در کتاب به تصرف ملکوتی تصرف می‌کند نه‌اینکه الآن در این کتاب و در این جسم تصرف کند. این الآن در ملکوت این کتاب وقتی که نشسته است تصرف می‌کند به‌واسطۀ متأثریت ملک از ملکوت آن کتاب هم متأثر می‌شود و آن ملکوت را حرکت می‌دهد در یک جای دیگر می‌آورد. آن ملکوت که در عالم مثال و ملکوت برزخ حرکت پیدا می‌کند آن کتاب در عالم ماده و شهادت هم حرکت پیدا می‌کند. مثل چراغ که وقتی آن را در منبع برق بزنند آن جایی که کیلومترها فاصله دارد روشن می‌شود و وقتی که قطع بکنند این‌هم قطع می‌شود، این جنبه جنبۀ احاطه است. احاطۀ نفس به بدن به این نحو است نه‌اینکه این نفس داخل بدن ما رفته است.