امکان استعدادی و تفاوت موجودات مادی و مجرد

تلمیذ: همان مرحلۀ طی‌الأرض است!

استاد: بله!

تلمیذ: مگر علت نسبت به معلول تقدم رتبی ندارد؟

استاد: علت جسم نیست جانم! علت نفس است! آن نفس هرجا تعلق بگیرد جسم درست می‌کند! می‌داند دست خودش است، وقتی به چنین رتبه و مرتبه‌ای برسد برای او جسم درست کردن کاری ندارد.

تلمیذ: الآن این جسمی که اول درست شده است تقدم زمانی ندارد؟!

استاد: نه‌خیر، وقتی که جسم بتواند قدرت بر خلق و ایجاد داشته باشد، دیگر بین جسم اول و جسم دوم فرقی نمی‌گذارد، یکی را ازبین می‌برد یا هردو را ازبین می‌برد و بدون جسم باقی می‌ماند و صورت برزخی پیدا می‌کند یا بعد دوباره خودش را می‌آورد. همه نحو می‌تواند کار انجام دهد و هر کاری از او برمی‌آید. اینها در عرفان نظری بحث می‌شود.

بعد از جریان صلح [امام حسن علیه‌السّلام] یک نفر از افراد در مسجد به حضرت رو کرد و بی‌احترامی کرد که نعوذبالله عرضه نداشتی جلوی معاویه را بگیری و فلان کنی و این ادعاها چیست؟! پدرت آن‌طور بود، علی این‌طور بود، حضرت گفتند که ما مسائل را روی مسائل ظاهر انجام می‌دهیم و اگر من بخواهم می‌توانم مدینه را شام ببرم، شام را اینجا بیاورم، زن را مرد کنم و مرد را زن کنم. یک‌دفعه گفت که اگر راست می‌گویی، بکن! یک‌دفعه همه نگاه کردند و دیدند که زن شد! آن کسی که آنجا نشسته بود مو و چیزهای دیگر درآورده است و بعضی از چیزها را هم ازدست داده است!! خلاصه حضرت گفتند که بلند شو و چادر سرت کن! نگاه کرد که عجب چرا این‌طور شد؟! فوراً فرار کرد و چیزی سرش کرد و وقتی که رفت حضرت فرمودند که یک سبیل‌کلفت هم در خانه منتظرش است! نه‌تنها این زن شد ما آن را هم مرد کردیم!! الآن می‌رود و ترتیبش را می‌دهد!! حضرت فرمودند یک بچۀ خنثی هم بعد از مدتی از اینها به دنیا می‌آید! او رفت و دید، بله! نشسته و آنجا می‌تازد، تابه‌حال قضیه این‌طور بود حالا دیگر ما می‌خواهیم برعکسش کنیم! دیگر جریان برعکس شد! این قضیه در مناقب هست.¹ بعد از یک مدت دیگر بچه‌شان هم به دنیا آمد و دیگر متواری بود و از افراد خیلی خجالت می‌کشید تااینکه یک روز به مدینه آمد و حضرت را دید و به دست حضرت افتاد و خیلی توبه کرد و اظهار پشیمانی کرد. حضرت آنها را سر جای اول برگرداند و آن بچه هم پسر شد. گاهی از این کارها هم می‌شود!