
تبیین کیفیت خلقت ماده و مادة المواد
بررسی رابطه علیت، زمان و تبدل مجرد به ماده
آیتالله سید محمدمحسن حسینی طهرانی در این جلسه به تبیین مبانی فلسفی پیرامون کیفیت خلقت عالم ماده و مفهوم «مادة المواد» میپردازند. بحث با نقد برخی برداشتهای نادرست از عناوین دینی و تبیین معنای بدعت آغاز شده و در ادامه به پرسشهای بنیادین درباره نحوه افاضه فیض از جانب واجبالوجود به موجودات مادی و مجرد اختصاص مییابد. استاد با تفکیک میان عالم مجردات و عالم ماده، توضیح میدهند که چگونه فیض الهی در عالم مجردات بدون نیاز به زمان و مکان محقق میشود، در حالی که تحقق موجودات مادی نیازمند علل معدّه و شرایط زمانی است. در این مسیر، رابطه میان صورت و ماده، نقش هیولای اولیه در خلقت اجسام و چگونگی تنزل وجود از مراتب تجرد به مرتبه کثرت و ماده بررسی میشود. در نهایت، این بحث به حل شبهات پیرامون سبق زمانی و علیت در خلقت عالم ماده و تفاوت دیدگاه الهیون و طبیعیون در این زمینه میانجامد.
تبیین کیفیت خلقت ماده و مادة المواد
7تلمیذ: روز دوازدهم میشود. میخواهند سیزدهبدرشان خراب نشود!
تلمیذ: زیارت در خود روز اربعین است آن روایتی که... زیارت اربعین در همان روز فقط زیارتی است یااینکه عنوانی است در موقعی ... یا مثل زیارت عاشورا همیشه میشود خواند؟
استاد: نهخیر همان روز است فقط اختصاص به آن روز دارد زیارت اربعین را روزهای دیگر نمیشود خواند غیر از زیارت عاشورا است. برای روز اربعین است!
تلمیذ: چون بقیۀ عناوینش همین است که ... «و تَعفیرُ الجَبین؛ و الجَهرُ بِبِسم اللَه الرّحمٰن الرّحیم»1 است.
استاد: بله، همان روز اربعین است.
بسم الله الرحمن الرحیم
و لَمّا تَحقَقَ و تَبَیَّنَ أنَّ المُمکِنات مُستَندةٌ فی وُجودِها إلىٰ سَببٍ واجبِ الوجودِ و القَیومیةِ لِکونهِ بِالفِعلِ مِن جَمیعِ جَهاتِ الوجودِ و الإیجاد و کُلُّ ما کانَ کَذلکَ استِحالَ أن یَخُصَّ بِإیجادِه و فیضهِ بَعضُ القَوابِلِ و المُستَعدات دونَ بَعضٍ بَل یَجب أن یَکونَ عامَ الفیض فَلا بُدَّ أن یَکونَ اختلافُ الفیضِ لِأجلِ اختلافِ إمکاناتِ القَوابِلِ و استِعداداتِ المَواد.2
بحث امکان استعدادی به این مسئله مرتبط میشود که برای تحقق فیض از ناحیۀ واجب الوجود قوابل دارای دو صورت هستند؛ بعضی از قوابل احتیاج به شیئی سواء امکان ذاتی خودشان ندارند، نفس امکان ذاتی بدون سبق زمانی یا تحقق در یک شرایط خاص اقتضاء وجود آن شیء را میکند مانند ابداعیات، مجردات، عقول و ارواح مجرده. بعضی از قوابل احتیاج به ماده و زمان و مدت دارند؛ مادةً و مُدةً، عِدةً و عُدةً. شرایطی میخواهند و این شرایط و این مقارنات و معّداتی که برای این اشیاء وجود دارد اینها را از نظر استعداد و از نقطۀ استعداد بهسمت وجود سوق میدهد اینها عبارت از وجودات مادیه و موجودات جسمیه هستند.
علت حرکت و جنبش انسان بهسمت شیء مطلوب
بنابراین در فیض پروردگار از نقطهنظر عام بودن و تام بودن آن، چون واجب الوجود در وجود خود تام است حالت منتظره ندارد ...، ما در افعالمان تام نیستیم و دچار نقص هستیم، بهواسطۀ حرکت و جنبش بهسمت آن شیء مطلوب، خود را از نقص به آن کمال میرسانیم ولی پروردگار متعال چون فعلیت محض است و چون تمامیتش تام است خلأ در او راه ندارد و استعداد در وجود او راه ندارد بنابراین حالت منتظره در ذات پروردگار معنا ندارد و از جمیع جهات صمدیت بر او حاکم است. از این نقطهنظر در وجود اشیاء و در ایجاد اشیاء و در افاضۀ نسبت به اشیاء پروردگار متعال مانند موجودات مادی منتظر وقوع شیء و تحقق یک امر نیست.
- . الإقبال، ج ٣، ص ١٠٠:
«[قال امام الحَسَنِ بنِ عَلیٍّ العَسکَریِّ علیهالسلام] العَلاماتُ المُؤمن خَمس: صلاةُ إحدی و خمَسین؛ و زیارةُ الأربعین؛ و التَّخَتُّمُ بالیمینِ؛ و تَعفیرُ الجَبین؛ و الجَهرُ بِبِسم اللَه الرّحمٰن الرّحیم.» اربعین در فرهنگ شیعه، ص ٧٨:
«نشانههای مؤمن پنج چیز است: اوّل: نماز پنجاه و یک رکعت (واجب و نافله در طول شبانهروز)؛ دوّم: زیارت اربعین حضرت سیّدالشّهدا علیه السّلام؛ سوّم: انگشتر در دست راست نمودن؛ چهارم: پیشانی بر خاک گذاردن؛ پنجم: بلند گفتن بسم اللَه الرّحمن الرّحیم در نمازهای جهریه (صبح، مغرب و عشاء).» - . الحکمة المتعالیة، ج 1، ص 231.
- . الإقبال، ج ٣، ص ١٠٠:
