ماهیت وجود ذهنی و کیفیت تحقق آن در نفس

وقتی که این وجود در ذهن شما پیدا شد این دیگر ثبت خواهد شد. حالا یا شما فراموشی برایتان پیدا می‌شود و با یک مقدار تفکر و تأمل دوباره پیدا می‌شود یا نه، اصلاً فراموشی برایتان پیدا نمی‌شود و ... این دیگر بسته به ظروف و کیفیت نفوس است. اما آنچه را که انسان در ذهن می‌آورد، دیگر می‌آورد. لذا در روز قیامت وقتی پرونده را به‌دست شما می‌دهند تمام خطوراتی که در ذهن در دنیا کرده‌اید را در پرونده می‌بینید. نه‌اینکه نوشته [را ببینید]، خودتان را با این خاطره و این تصور می‌بینید و خودتان را با این صورت ذهنی احساس می‌کنید و دیگر نمی‌توانید انکار کنید! ممکن است بگویید که آقا ملائکه آمدند و اینجا خط‌کاری کردند و دست‌کاری کردند ولی آنجا دیگر این‌طور نیست خودتان را می‌بینید. آیا الآن اگر کسی به شما بگوید که وجود ندارید، به او نمی‌خندید؟! روز قیامت هم ملائکه به شما می‌خندند! البته إن‌شاءالله که نمی‌خندند! منظور افراد دیگرند! ما مشمول رحمت خدا هستیم. ما اگر بخواهیم انکار کنیم، می‌خندند! می‌گویند که خودت الآن داری [این را تصور می‌کنی]! نگاه کن دیگر! تو الآن در ساعت فلان، نسبت به برادر ایمانی این تصور را کردی یا نکردی؟! این تصور حرام را کردی یا نکردی؟! این سوءظن در ذهن تو در ساعت فلان آمد یا نیامد؟! می‌گویی که نیامد؟! یک نگاه به خودت بکن! تا نگاه می‌کنی می‌بینی بوده. اگر ازبین برود چطور می‌توانی بگویی که بود؟! درست مانند اشعاری که حفظ می‌کنیم و بعد از یک مدتی فراموش می‌کنیم و یک‌قدری تأمل می‌کنیم و شعر در ذهنمان می‌آید. این ازبین نرفته است. یک ذخیره و صندوق دارد و این شعر در آن صندوق رفته و بیرون آوردنش هم کار می‌خواهد، این‌هم همین‌طور است. تمام وجودات مجرد و همۀ وجودات نفسانی و تصوری در صندوق می‌ماند. این فایل می‌ماند و نگه می‌دارد. اگر هم این کامپیوترها ویروس بگیرد این فایل‌ها ویروس نمی‌گیرد و اینها همیشه می‌ماند. لذا باید خیلی توجه و مواظبت کنیم که بدانیم چه تصور می‌کنیم!