
ماهیت وحی و کیفیت ارتباط با عالم ملکوت
تبیین تفاوت میان تشخص و امتیاز در حقایق وجودی
آیتالله سید محمدمحسن حسینی طهرانی در این جلسه به تبیین دقیق تفاوت میان دو مفهوم فلسفی «تشخص» و «امتیاز» میپردازند و با بررسی مراتب وجودی، چگونگی ارتباط حقایق مجرده با عالم مادی را واکاوی میکنند. ایشان با نقد برداشتهای عامیانه و مادیانگارانه از مفهوم وحی، آن را نه یک پدیده بیرونی و فیزیکی، بلکه حاصل اتحاد وجودی نفس نبی با عالم ملکوت معرفی میکنند. در ادامه، با تفکیک میان وحی تشریعی و وحی افاضی، به این نکته اشاره میشود که چگونه اولیای الهی با رسیدن به مقام وحدت و طهارت مطلق، بدون نیاز به مقدمات ظاهری، به حقایق عالم بالا دست مییابند. این بحث در نهایت به تبیین این حقیقت میانجامد که حضور ملائکه یا شیاطین در قلب انسان، نه یک حضور فیزیکی در کنار او، بلکه ناشی از اتحاد وجودی و تغییر صورت برزخی انسان در اثر افعال و نیات اوست.
ماهیت وحی و کیفیت ارتباط با عالم ملکوت
1درس ششصد و هجدهم
بحث تمایز و تمیّز شیء از غیر (2)
أعوذُ بِالله مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم
بِسمِ الله الرَّحمَنِ الرَّحیم
صحبت راجع به امتیاز و تعیّن بود و عرض شد که مسئلۀ تشخّص با مسئلۀ تعیّن متفاوت است؛ تعیّن عبارت از امتیاز است و امتیاز افتراق بین شیء و شیء دیگر است، همینكه دوئیت ملاحظه بشود یعنى امتیاز هست، این با او فرق مىكند. حالا این افتراقش بهواسطۀ چیست و منشأ این افتراق چیست، آن یك مطلب دیگر است. چنانچه مرحوم آخوند مىفرمایند و قائلین به اصالت وجود به این مسئله معتقد هستند، یا برگشت آن به خود نحوۀ وجود است یااینکه تحقق ماهیت است كه بنا بر قاعدۀ اصالت ماهیت مسئله به او برمىگردد، حالا كارى به صحت و سقم آن نداریم ولى در اینجا مىخواهیم بگوییم که مسئلۀ امتیاز با مسئلۀ تشخّص فرق مىكند بسته به این است كه تشخّص چطور باشد.
نحوۀ امتیاز یك شیء از شیء دیگر
روى این جهت امتیاز یك شیء از شیء دیگر یا به نفس همان حقیقت شیء است كه امتیاز ذات بارى از سایر موجودات و مخلوقات كه خود ذات بارى از حیث وجود و از حیث إنیّت یعنى همان خصوصیت و شیئیّت ذات باری با سایر موجودات متفاوت است؛ زیرا آن در لامرتبهاى و لاحدّى و لاقیدى قرار دارد، وجودى است به این نحو كه حد، قید، مرز، شكل و ماده ندارد و محوضت در تجرد دارد. این خصوصیت ذات بارى است كه بهواسطۀ این خصوصیت از سایر مخلوقات و مظاهر متشخصّه متفاوت است. بقیه همه داراى حدّ میباشند حتى اگر حدّ آنها وجودى هم باشد یعنى حدّشان حدّ ماهیتى بهعنوان جنس و فصل و اینها نباشد بلكه همان مرتبۀ وجودى باشد باز در اینجا با ذات بارى از نقطهنظر سِعى و عدم تقیّد و اطلاقیّتى كه در وجود بارى هست و در وجود آنها این اطلاقیّت نیست متفاوت است.
تفاوت عالم ارواح و عالم ملائكه با ذات باری
