ماهیت وحی و کیفیت ارتباط با عالم ملکوت

علت تغییر صورت برزخى انسان

بله، شیاطین می‌آیند ﴿لَيُوحُونَ إِلَىٰٓ أَوۡلِيَآئِهِمۡ﴾ كیفیت بیان، چرب حرف زدن، مجلس گرداندن، داغ نگه ‌داشتن، توجه به فلان [را یاد می‌دهند] لذا وقتى آدم از آن مجلس بیرون می‌آید خسته و كسل است و یك مشت چرت‌وپرت و مزخرف شنیده است و اصلاً حال ندارد! انگار هرچه رمق داشته است از او گرفتند؛ هرچه رمق و جان و قوه داشته همه را گذاشته است ولی وقتی از، مجلس [بزرگان] بیرون مى‌آید مى‌بیند یك چیزی‌اش مى‌شود، یك حال دیگرى دارد، یك وضع دیگرى دارد، یك حال‌وهواى دیگری دارد، این برای علم حضورى است كه در اینجا ملائكه با او اتحاد عینى پیدا كردند، نه‌اینكه ملائکه الآن در كنار این بیایند! آن حالی كه شما در هنگام نماز یا در هنگام ذكر مصیبت سیدالشهداء با اخلاص، احساس مى‌كنید وحدت عینى است، در این وضعیت است كه مِیزى دیگر وجود ندارد یعنى وجود ملائكه و عالم ارواح به‌واسطۀ اتحاد عینى كه پیدا مى‌كنند شما اینها را در خود مى‌بینید، اگر اتحاد عینى پیدا نكردند براى شما فرقى نخواهد كرد. جبرائیل بیاید در كنار شما بنشیند، فرض كنید در مجلس امام حسین علیه‌السّلام هم بیاید بنشیند، به شما چه مربوط است؟! هیچ‌طورى‌كه نمى‌شود، او كنارى نشسته است مثل رفیق شما که كنارى مى‌نشیند و سرش به كار خودش است و شما هم سرتان به كار خودتان است ولى اینكه شما حالتان برمى‌گردد و منقلب مى‌شود و از وضعیتى به وضعیت دیگر درمى‌آید براى این است كه دوئیت برداشته مى‌شود و وحدت حاصل مى‌شود حالا چه با ارواح روحانیین باشد، چه با نفوس خبیثۀ شیاطین و ابالسه باشد تفاوت نمى‌كند و این است كه صورت برزخى شما را تغییر مى‌دهد و به صورت حیوان درمى‌آورد، به صورت گرگ و سگ و خوك درمى‌آورد، به صورت انسان درمى‌آورد، به صورت ملائكه درمى‌آورد و اینها به‌خاطر جهت برداشتن مِیز است.

دوئیت لازمۀ استقلال