ماهیت وحی و کیفیت ارتباط با عالم ملکوت

فرق امتیاز با تشخّص

موارد متعدد امتیاز

بنابراین امتیاز یعنى دوئیت و افتراق و این با تشخّص فرق مى‌كند لذا در اینجا مرحوم آخوند مى‌فرمایند كه امتیاز موارد متعددى دارد؛ امتیاز یا به خود ذات است یعنى خود ذات از ذات دیگرى امتیاز پیدا مى‌كند مثل ذات بارى از سایر مخلوقات كه امتیازش به نفس الوجود است یااینكه امتیاز به یک امر دیگرى است که آن امر، امر زائد است و امر اضافۀ بر آن شی‌ء است كه به‌واسطۀ او آن صفت از حالت غیر خود امتیاز پیدا مى‌كند. فرض كنید شخصى که جاهل است و به‌واسطۀ علم متحوّل به یك وجود دیگرى مى‌شود و متصف به وصف دیگرى مى‌شود، در این شخص امتیاز است. یا امتیاز به امر عدمى است؛ یعنى همان جنبۀ عدمى در اینجا موجب امتیاز اوست. ایشان می‌فرمایند: من‌باب‌مثال یك شخص خیاط است و دیگری خیاط نیست، آن كسى كه عدم ‌الخیاطة در او هست از كسى كه داراى یك هم‌چنین وصف است امتیاز پیدا مى‌كند. یااینكه از امر وجودى و امر عدمى است؛ یك امر وجودى دارد كه عالِم است و او عالِم نیست و او خیاط است و این خیاط نیست كه هردوى اینها واجد یك وصف و فاقد یك وصف دیگر هستند، این هم درمقابل همین‌طور است و به این وسیله باز امتیاز از دیگرى پیدا مى‌كند، علىٰ‌كلّ‌حال مسئلۀ امتیاز پیدا كردن با مسئلۀ تشخّص فرق مى‌كند. إن‌شاءلله تطبیق با متن برای جلسۀ بعد باشد.

اللهم صل علی محمد و آل محمد