ماهیت و مراتب وجود در تبیین جنس و فصل

هیولا هم مطلبش به همین كیفیت است ـ حالا از اسم هیولا نترسید ـ این هیولا عبارت از همان مادة‌المواد است از نقطه‌نظر ماده و جنسش تمام ماده‌هایى كه شما در خارج ببینید هركدام از اینها انواع مختلفِ داراى خصوصیات مختلف هستند كه از عناصر متفاوتى تشكیل شده‌اند كه اجتماع و تركیب آن عناصر متفاوت كه یكصدوخرده‌اى است به‌اضافۀ چیزهاى دیگر مواد خارجى و انواع خارجى را تشكیل مى‌دهد. نمك، آهن، سنگ و كلسیم یكى از همین انواع خارجى هستند که هركدام از این انواع خارجى فى‌حد‌ّنفسه در تركیب و امتزاج باهم یك نوع را تشكیل مى‌دهند، مثلاً ید و سدیم را شما باهم تركیب كنید نمك مى‌شود ولى خود یُد فى‌حدّ‌نفسه یكى از انواع است یعنى یك نوع خارجى است كه در تحت آن نوع افرادى قرار دارد؛ یُد در اینجا، در آنجا، در آن شهر، در آن كشور، در آن منطقه، در آن دریا، در آن شوره‌زار و در میوه‌ها که خود میوه‌ها هم داراى ید هستند، هركدام از اینها خودشان مصداق یا صنفى ـ چون خود ید هم صنف دارد ـ براى آن ماهیت خارجی و هویتى هستند كه در خارج تشكیل شده است.

تعریف هیولا

حالا صحبت در این است كه آیا ما مى‌توانیم چیزى را پیدا كنیم كه خود ید و كلسیم را با همدیگر پوشش بدهد و هردو را شامل بشود؟ بله، اسم آن هیولا مى‌شود، یعنى آن مادۀ اولیه‌اى كه خود را به هر شكل و صورتى كه درآورد شما در آنجا اسم یك معدن از معدنیات یا اسم یك ویتامین از ویتامین‌ها و یا اسم یك هویت از هویت‌ها را بر او مى‌گذارید، اسم آن مادۀ اولیه كه دیگر واحد است و همۀ اینها به او برمى‌گردند را مادة المواد و هیولای اولیه مى‌گذارند. اگر شما بخواهید هیولاى اولیه را تعریف كنید نمى‌توانید روی شی‌ء محسوسى دست بگذارید، عقل مى‌آید و همۀ این انواع مختلفه را، آن مابه‌الاِشتراك که همان ماده باشد، آن مادۀ در اینها كه بر همۀ انواع عنوان جنس كلى دارد را در همۀ اینها مى‌گیرد و همین‌كه عقل مى‌گوید که این بالأخره ماده است یا نیست، از قسم ماده هست یا نه، آن ماده را در ذهن خودش مى‌آورد و اسم هیولا را روى او مى‌گذارد، بعد ظهور خارجى آن ماده را اسم‌گذارى مى‌كند؛ اسم یكى را ید مى‌گذارد، یکی را کلسیم و دیگری را منیزیم و امثال‌ذلک مى‌گذارد. تمام این اسامى كه مى‌گذارد براساس همان صورت‌بخشى است كه آن مادۀ اولیه و هیولاى اولیه در آنجا آن صورت را به‌وجود آورده است. خب ما چندتا هیولا داریم؟! ماده هم كه همان است؛ یعنى در اینجا یك ماده بیشتر نداریم و آن ماده عبارت از همین نوعى است كه فقط یك فرد دارد.