تأثیر نفس ملکوتی افلاک بر عالم ماده

و لا یخفىٰ إنَّ الصورةَ المُنوِّعةَ لِلفَلكِ التی هی مبدأُ فصلِه المُقوِّمِ لِجنسهِ الّذی هو الجسمُ المطلقُ متقدِّمٌ فی مرتبةِ الوجود على الجسمیةِ فیكونُ علةً لِلزومِ المقدارِ و الشكلِ المختصین بِالفلك و لا یلزَمُ شی‌ءٌ مِن المفاسدِ التی ذكرها هُناک فتفطّن.¹

[مخفی نماند] كه آن صورت که مبدأ فصل براى آن فلك است كه مقوم جنس فلكیت است و آن جسم فلك عبارت از جسم مطلق است و تااینكه آن صورت منوّعه نباشد معنا ندارد كه جسمیت بیاید تقدم داشته باشد. چگونه مى‌شود جسمیت كه جنبۀ ابهام دارد، تقوّم داشته باشد؟! شما خودتان دارید مى‌گویید که مبهم و غیرمشخص و غیرمتعیّن است پس جسمیت مطلقۀ فلك كه با فصل منوِّع به صورت اجرام سماوى درمى‌آید، نمى‌تواند خودش روى پاى خود بایستد و قوام داشته باشد. پس همین [صورت] علت براى لزوم‌ مقدار و شكلى است كه هردو به فلك اختصاص دارند پس مفاسدى كه در آنجا ذكر كردند و ایشان هم در اینجا چندتا از آن را آوردند، دیگر در اینجا پیدا نمى‌شود.

اللهم صل علی محمد و آل محمد