حقیقت وجود خارجی و فصل اخیر اشیاء

اشکال من به ایشان این بود که ما باید در راستای همان مسیری برویم که ائمه بودند و وقتی که ائمه نگفتند چرا ما باید خلاف کنیم؟! ائمه که اولیٰ هستند به اینکه این مطالب را بگویند، خب آنها نگفتند حالا حضرت چه زمانی ظهور می‌کند، فلان آثار و علامت پیدا بشود، وقتی که نگفتند من برای چه بیایم سر مردم را به این چیزها گرم کنم؟! همان که به ما گفتند را بگوییم. امام صادق علیه‌السّلام فرمود: باید منتظر باشید. بسیارخب ما باید منتظر باشیم تمام شد! چندتا روایت هست که ظهور سفیانی و فلان باشد خب به من چه سفیانی چه زمانی می‌خواهد بیرون بیاد؟! شاید او صد سال دیگر بیرون نیاید! حالا من بلند شوم بروم و تحقیق کنم این‌طرف و آن‌طرف که سفیانی به کدام سوراخی رفته است و چه زمانی از سوراخ بیرون می‌آید خب من چه کار دارم؟! هروقت بیرون آمد که بیرون آمد دیگر به من ارتباطی ندارد. چرا آنچه را که ائمه ما را به آن سمت دعوت کردند کنار بگذاریم و به مسائل و حواشی بپردازیم؟! آن‌هم وقتی که معلوم نیست چه خواهد شد.

ایشان صریحاً به خود بنده گفتند که 1414 [امام زمان ظهور می‌کند] حتی ایشان گفتند که در این مسئله شکی نیست! با مرحوم آقا بودیم که ایشان گفتند که بعضی‌ها 1416 گفتند ولکن من با محاسباتی که کردم ـ منظور ایشان جفر و این چیزها بود ـ در نجف که بودم هم‌چنین محاسبه‌ای کردم و دوتا چهارده آمد و بعد هم که دوباره آن محاسبه را تکرار کردم دیدم همان است! الآن 1430 هست و 15 سال است که گذشته است و هیچ خبری از حضرت نیست!

علیٰ‌کل‌ّحال! لذا می‌گویند که بین عارف و این‌گونه افراد تفاوت جوهری است یعنی اینها با همۀ ‌بزرگواری و کرامتشان که دارند و یک موی آنها در بین بقیه پیدا نمی‌شود ولی آن چیز دیگر است و اصلاً به قول مرحوم نائینی در خارج از دایرۀ طلب است و او در عالم دیگر است.