
کیفیت اخذ جنس و فصل از ماده و صورت
تحلیل فلسفی نسبت میان جوهر و تعینات وجودی
آیتالله سید محمدمحسن حسینی طهرانی در این جلسه به تبیین دقیق فلسفی پیرامون کیفیت اخذ جنس و فصل از ماده و صورت میپردازند. بحث با بررسی اشکالات وارد بر نحوه انتزاع مفاهیم کلی از حقایق خارجی آغاز شده و با تحلیل جایگاه جوهر به عنوان جنسِ مشترک میان ماده و صورت ادامه مییابد. استاد با عبور از نگاه محدود مادی، بر این نکته تأکید میکنند که ماده و صورت هر دو مراتب وجودی هستند و ذهن با نگاه به این حقایق، مفاهیم جنس و فصل را انتزاع میکند. در ادامه، با اشاره به سیر تغییرات و صور متعددی که بر ماده عارض میشود، به این نتیجه میرسند که ماده به دلیل ابهام ذاتی و قابلیت پذیرش صورتهای گوناگون، منشأ اصلی انتزاع جنس است. این جلسه با تبیین تفاوت نگاه توحیدی و نگاه دنیوی به حوادث و تغییرات عالم، به پایان میرسد.
کیفیت اخذ جنس و فصل از ماده و صورت
توضیحات:
آیتالله سید محمدمحسن حسینی طهرانی در این جلسه به تبیین دقیق فلسفی پیرامون کیفیت اخذ جنس و فصل از ماده و صورت میپردازند. بحث با بررسی اشکالات وارد بر نحوه انتزاع مفاهیم کلی از حقایق خارجی آغاز شده و با تحلیل جایگاه جوهر به عنوان جنسِ مشترک میان ماده و صورت ادامه مییابد. استاد با عبور از نگاه محدود مادی، بر این نکته تأکید میکنند که ماده و صورت هر دو مراتب وجودی هستند و ذهن با نگاه به این حقایق، مفاهیم جنس و فصل را انتزاع میکند. در ادامه، با اشاره به سیر تغییرات و صور متعددی که بر ماده عارض میشود، به این نتیجه میرسند که ماده به دلیل ابهام ذاتی و قابلیت پذیرش صورتهای گوناگون، منشأ اصلی انتزاع جنس است. این جلسه با تبیین تفاوت نگاه توحیدی و نگاه دنیوی به حوادث و تغییرات عالم، به پایان میرسد.
کیفیت اخذ جنس و فصل از ماده و صورت
17تلمیذ: منظور از خلق جدید که در قرآن میفرماید صورت هر چیزى است که آن به آن [تغییر میکند]؟
استاد: بله.
تلمیذ: یعنى کار به ماده ندارد؟
استاد: نه، ماده هست. این مادهاى که الآن در رحم مادر تشکّل پیدا مىکند اینها چیزهایى است که در همهجا هست، از نطفه [تبدیل به] علقه مىشود علقه [تبدیل به مضغه] مىشود و ... . این برجستگی که این رحم مادر دائماً پیدا مىکند بهخاطر چیست؟ بهخاطر اینکه آن مادر غذا مىخورد و آب مىخورد و این مواد را میخورد، این غذا و آن سیب و آن آبى که مىخورد که آدم نیست، سیب است، آب است، گوشت است، کباب است، سبزى است و میوه است. این چیزهایى که مىخورد همه چیزهاى عمومى است که مادۀ این قضیه را تشکیل مىدهد. این مواد در بدن مادر میرود و وارد خون مىشود و از خون [داخل رحم] مىرود، همین مواد دائماً مىرود و شروع به زیاد کردن حجم این مادهاى که در آنجا هست میکند و همراه با زیاد شدن، صورتش هم تغییر خواهد کرد و علقه به مضغه [تبدیل میشود] ﴿ثُمَّ خَلَقۡنَا ٱلنُّطۡفَةَ عَلَقَةٗ فَخَلَقۡنَا ٱلۡعَلَقَةَ مُضۡغَةٗ فَخَلَقۡنَا ٱلۡمُضۡغَةَ عِظَٰمٗا فَكَسَوۡنَا ٱلۡعِظَٰمَ لَحۡمٗا ثُمَّ أَنشَأۡنَٰهُ خَلۡقًا ءَاخَرَ﴾1 دائماً با این تغییر و تحولاتى که در این کمیت و کیفیت این جنین بهوجود مىآید، همراه با آن، صورتى جدید پیدا مىشود و بهواسطۀ همان صورت جدید هم است که دیهاش فرق مىکند وگرنه ماده ماده است! نطفه یک دیه دارد، علقه یک دیه دارد و مضغه یک دیه دارد و اگر به غضروف و اینها تبدیل به استخوان بشود یک دیه دارد و بعد ﴿أَنشَأۡنَٰهُ خَلۡقًا ءَاخَرَ﴾، تبدیل به دیۀ کامله مىشود.
تغییر دیۀ جنین بهواسطۀ صورت آن
این تبدیل شدن دیه ـ احکام شرع که بىحساب نیست، شارع که چرتکه نینداخته است بگوید! ـ [بهخاطر این است که] صورتش تغییر پیدا مىکند و براساس صورت دیه تعیین مىشود نه براساس ماده! والاّ اگر کسى علقه داشت و اندازۀ علقه اینقدر بود باز دیهاش همان قدر است و حتماً لازم نیست اینقدر (بزرگ) باشد! این تعلق صورت بهخاطر ماده بودن علقه نیست بلکه بهخاطر آن صورت علقیت و مضغه بودن است! آن مضغه بودن است که [میزان دیه را معیّن میکند] نهاینکه کشیمنی باشد که حالا که سقط کرد آن را بکشیم و ببینیم چقدر است؛ یک سیر است یا دو سیر است یا چند گرم است، [دیه] به این چیزها تعلق نمىگیرد.
- . سوره مؤمنون (23) آیه 14. امام شناسی، ج 11، ص 234:
«سپس آن نطفه را علقه آفریدیم و پس از آن، آن علقه را مُضغَه آفریدیم؛ و آنگاه آن مُضغَه را استخوانهاى جنین نمودیم و روى آن استخوانها گوشت پوشانیدیم؛ و سپس او را به خلقت دیگرى انشاء كردیم.»
- . سوره مؤمنون (23) آیه 14. امام شناسی، ج 11، ص 234:
