کیفیت انفعال ماده از صورت در نظام هستی

خلاصه گفت که آقا خواب بودید؟ گفتند که نه داشت خوابم مى‌برد. گفت که ببخشید، ولى من گفتم که حتى اگر خواب هم هستید من شما را بیدار کنم و این مسئله را به فردا موکول نکنم. من در منزل رفتم و مدارک را که نگاه کردم دیدم حق با شما بوده است و گفتم که اگر من امشب بمیرم، بر ذمه و بر گردن من مى‌ماند که من یک حقى را که متوجه شدم، با شما در آن بحث کردم [به شما نگویم]! گفتم قبل از اینکه بمیرم امشب بیایم به شما بگویم که حق با شما است! خداحافظ شما، ببخشید شما را از خواب [بیدار کردیم و بی‌خواب کردیم]! ببینید این روش، روش بزرگان بوده است. چقدر اینها مواظب بودند! چقدر مواظب بودند که یک حقى ضایع نشود و یک مسئله‌اى هست، بپذیرند!

خب حق است باید پذیرفت بپذیرند. اما خیلى اوضاع عوض شده است هان! خیلى عوض شده! اصلاً سیاه، سفید شده و سفید، سیاه شده است! بعد مرحوم آقا این قضیه را نوشتند. من خیال مى‌کنم نوشتند حالا شما در جنُگهای‌شان نگاه کنید ببینید این قضیه را پیدا مى‌کنید؟! چون یادم است ایشان آن موقع اسامى ‌را نوشتند ـ باید به حاجى بگوییم که متصدى اینهاست ـ خود من که داشتم این را نگاه مى‌کردم به این داستان برنخوردم اتفاقاً خیلى هم خوب بود که من این قضیه را در تألیفات مى‌آوردم مثل اینکه فراموش کردم حالا شاید بعد بیاوریم.

نفس، مانع پذیرش حق

این مسائلى است که خیلى براى ما رعایت این قضیه مهم و حیاتى است! یک وقتى آدم به یک حق نمى‌رسد. خب نمى‌رسد، نمى‌رسد و مى‌گوید که آقا نه، نظر من این است و نمى‌شود. تحقیق هم مى‌کند. یک وقتى نه، مى‌رسد و مى‌فهمد! آن‌وقت حالا نفس مى‌گوید که اِ حالا اگر بگویی شکست نفسى‌ات مى‌شود و این شروع مى‌کند همین‌طور با اطوار مختلف بازى درآوردن!