حقیقت زمان و کیفیت ارتباط آن با عالم واقع

مسئولیت پیغمبر بعد از نزول آیات

حالا اینجا هم که [این سوره‌ها] بر پیغمبر می‌آمد این عادی نبود و قصه نبود جان من! این یک حقیقتی از حقایقی بود که باید رسول خدا در عالم وجود این حقیقت را پیاده کند. کمر پیغمبر اینجا شکست! نه همین‌که یک سوره آمد فرض کنید آقا این آیه را برو بگو بلکه هرکدام از این آیات را باید بیاوری و روی آن کار کنی و با مردم در میان بگذاری و اثبات کنی و خودت را... ﴿إِنَّا سَنُلۡقِي عَلَيۡكَ قَوۡلٗا ثَقِيلًا﴾¹ که این حقیقت لا إلهَ إلاّ هو است. حقیقت معنای توحید است که هم باید خودت به این حقیقت معنای توحید متحقق بشوی با تمام تعلقات به دنیا و دنیاها و نفسانیات و امثال‌ذلک باید به آن حقیقت توحیدی تحقق و تعلق پیدا کنی. تعلقاتی که در این دنیا هست را باید تبدیل به تعلّق توحیدی کنی! دم شتر به زمین می‌رسد! این یک مورد است. تازه باید بیایی اینها را برای مردمی که غیر از شکم و زیر شکم چیزی حالی‌شان نمی‌شود پیاده بکنی و آنها را از این ورطه بیرون بیاوری و از این عالم خارج کنی لذا در یک خبر دارد: «شَیَّبَتنِى سورَةُ هودٍ»² در یک خبر دیگر هست: لِمکان استقمک چون در سورۀ هود هست: ﴿فَٱسۡتَقِمۡ كَمَآ أُمِرۡتَ﴾³ همان‌طوری‌که مأمور هستی باید استقامت کنی و پای قضیه بایستی. نباید فرار کنی و به من چه نباید بگویی. نباید بگویی که خدایا خودت می‌دانی من چه کاره‌ام بلکه باید پای اینها بایستی، پای این جنگ‌ها باید بایستی، پای این عمرو بن عبدودها باید بایستی، پای از‌دست دادن‌ها بایستی، پای تمام مسائل باید بایستی و پای تمام قضایایی که تا روز قیامت متحقق می‌شود باید بایستی! فقط خیال کردید که همین ۲۳ سال زمان پیغمبر بود و تمام شد؟! رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم مسئولیت تمام قضایا و حقایقی را که در این عالم اتفاق می‌افتد تا روز قیامت همه را بر دوش خود گرفته است چون او آورده است! او این نظام و این شرع را آورده است و خود او باید نسبت به یک یکِ این مسائل تحمل داشته باشد! ما یک ۲۳ سالی همین‌طوری می‌بینیم اما این ۲۳سال دیگر بر پیغمبر چه گذشت را که نمی‌بینیم. اینها را که متوجه نمی‌شویم که مسائل به چه کیفیت بوده است. حالا دیگر وارد این قضیه نشویم که شاید ادراکش حتی یک مقداری مشکل باشد.