حقیقت صورت‌های برزخی و تجسم اعمال

وقتی شما در روح مجرد مى‌خوانید که مرحوم پدر ما فرمودند: یکى از اقرباى ایشان نزد مرحوم حداد ـ رضوان الله تعالی علیه ـ استاد اخلاق ایشان آمد و گفت که اتوی من خراب بود و به کربلا بردم تا درست کنند و وقتى آمدم از او بگیرم گفت که قیمتش این‌قدر مى‌شود. من گفتم که بیخود نگو چقدر می‌شود. من مى‌دانم. اتو را باز کردم گفتم که فقط سیم این در اینجا سوخته بود و تو برداشتى پیچاندی، پنج دقیقه هم بیشتر وقت نبرده، این‌قدر هم بیشتر نمى‌دهم و خداحافظ. خب حقش بوده، طرف دارد دروغ مى‌گوید اما آقاى حداد فرمودند که نباید به روى او بیاورد و باید پول را بدهد و برود! خدا به او عوض مى‌دهد، خدا به او هزار برابر عوض مى‌دهد.¹ چرا این شخص حالا این کار را کرده، انسان بیاید آبروى او را ببرد؟! آن‌وقت هر دفعه که او چشمش بیفتد رنگش قرمز مى‌شود و سرش را پایین مى‌اندازد. اینها مسائلی است که انسان باید از عرفاء یاد بگیرد، جاهاى دیگر پیدا نمى‌شود، عرفاء و اولیاى الهى آنها هستند که حقیقت تشیع و حقیقت اسلام و مخ و لبّ اسلام و تشیع را به ما ارائه مى‌دهند و مى‌گویند که این‌طور و این قِسم باشید. همان کاری که امیرالمؤمنین علیه‌السّلام کرد؛ زن پیش ایشان آمده و می‌گوید که یا على زنا کردم. [حضرت می‌فرمایند که] بلند شو برو پى کارت ببینم، این چرت و پرت‌ها چیست داری می‌گویی؟! این حرف‌ها چیست که داری می‌زنی؟! برو اصلاً نمى‌خواهد دیگر اینجا بیایى و او را بیرونش مى‌کند.² این چیست که دارى مى‌گویی؟! مدام مى‌رود و دوباره برمى‌گردد، حضرت می‌گوید که مگر به تو نگفتم که برو و...

این همان است، این همان قسم است که البته این در احکام سرایت مى‌کند، همان‌طوری‌که عرض کردم قاضى باید به این مسائل اطلاع داشته باشد نه‌اینکه جرم ناکرده را بار کند! جرم ناکرده را بگو که کردم، حالا که گفتى پس تبعات آن را هم بپذیر! خودت گفتى و خیلى خوب است ها! این‌هم یک نوعش است.