حقیقت قضا و قدر در نظام هستی

و براى مظلومیت حسین همین بس که به‌جاى ترویج افکارش، زخم تیرهاى بر تنش را به ما نشان دادند!

ببین چقدر حرف قشنگى است! اصلاً خدا مى‌خواست من سوق [داده] بشوم‌ [تا آن را بخوانم] نمى‌دانم چه کسی بود. اتفاقاً مثل اینکه آدم عادى هم بوده و این حرف را زده است.

و براى مظلومیت حسین همین بس که به جاى ترویج افکارش، زخم سنان و تیرهاى بر تنش را به ما نشان دادند و چه و چه ...¹

افکار امام حسین علیه‌السّلام را [بگویید]. مدام بگویید که بله، این‌قدر به امام حسین تیر خورد و مدام در سرمان بزنیم! خب تیر خورد دیگر! حالا که خورد، دیگر در سر زدن ندارد! خب بیا و ببین امام حسین چه بود و که بود؟! افکارش چه بود؟! راهش چه بود؟! مسلکش چه بود؟! آن را بردار و به‌کار ببند والاّ مدام سینه بزنیم؛ حسین جان! حسین جان!

خیلى‌ها از این دنیا رفتند و خیلى‌ها در این دنیا کشته شدند و خیلى‌ها را آتش زدند آقا! آتش زدند و زنده‌زنده سوزاندند! شما چرا براى آنها سینه نمى‌زنید؟! هان! مظلومیت امام حسین این است که ما مدعیان مکتب اهل‌بیت با این کارهاى خودمان داریم از پشت به امام حسین خنجر می‌زنیم! اینها در سر زدن دارد! به‌جاى اینکه بیاییم منادى حریت و ادب و آزادى باشیم و خط قرمزها را از جلوى خودمان برداریم و مردم را دعوت به یک مکتب صحیح بکنیم، با دست خود راه اهل‌بیت و وصول مردم به این معارف را بستیم و خط قرمز گذاشتیم! مردم هم حق دارند که نیایند چون خدا در وجودشان فطرت گذاشته است! خدا در مردم عقل گذاشته است و اینها با فطرتشان نمى‌خواند! وقتى نمى‌خواند، نمى‌خواند! این دیوار سفید است حالا مدام بگو سیاه است!

ـ هان! ببین من عمامه دارم می‌گویم که این دیوار سیاه هست!

ـ داشته باش این دیوار سفید است!

ـ ببین من عبا دارم این دیوار سیاه است‌ ها! ببین!