تبیین نسبت علم ربوبی با تغییرات عالم ماده

دوم اینکه در موقعیت خودمان حواسمان جمع باشد! این مهم است! إن‌شاءالله خدا دستمان را مى‌گیرد و اگر ما را تکه‌تکه کنند، یکى از این مناصبى که داریم مى‌بینیم قبول نمى‌کنیم و نخواهیم کرد. مسئله این است که در موقعیت خودمان، در محیط خودمان، در ارتباط با رفیقمان، در ارتباط با قوم و خویشمان، در ارتباط با زن و بچه‌مان، در موقعیت شخصى و اجتماعى خودمان مراقب باشیم که یک وقتى به همان بلا و مصیبتى که آنها دچار شدند ـ منتها در همان وضعیت ـ دچار نشویم. سرمان به‌کار خودمان باشد! به کسى کارى نداشته باشیم که این چپ رفت و آن راست رفت! غیبت نکنیم، تهمت نزنیم، داد و بى‌داد نکنیم، نامه و ایمیل براى خودمان این‌طرف و آن‌طرف نزنیم. اس‌ام‌اس بفرستیم که این بد است، آن خوب است، این پشت سر من حرف زد، آن فلان کرد. زندگى چیست که بخواهد به این حرف‌ها و به این مسائل بگذرد؟!

إن‌شاءالله باید از خدا بخواهیم که خودش ما را مغبون این گذران زندگى و حیات دنیا نکند. مغبون نکند.

أللهم صلّ على محمد و آل محمّد