حقیقت مثل افلاطونی و جایگاه آن در هستی

ما داریم امام حسن عسکرى را به خشت طلا مى‌بینیم و فروخته‌ایم! ما امام هادی‌مان را به خشت طلا فروخته‌ایم یعنى مقابلۀ خشت طلا با او کرده‌ایم! نیامده‌ایم ببینیم که این ائمۀ ما بر ملک و ملکوت و همه ولایت و سلطنت دارند و چه‌بسا همین قضیه به ارادۀ خود اینها انجام گرفته است! نمى‌آییم این را نگاه کنیم. آن کسی که بمب مى‌گذارد را مى‌بینیم که می‌رود سطل را آنجا و اینجا مى‌گذارد و می‌گوید: منفجر کن!

اینها هم مثل همان‌ها هستند. آنها از روى عداوت، اینها هم از روى این دوستى خاله خرسه! هردو داریم به ائمه‌مان ظلم مى‌کنیم. هردو طیف داریم حریم ولایت را زیر پا مى‌گذاریم! آن کسى به این حریم ولایت عمل کرده که به دستورات امام عسکرى علیه‌السّلام عمل کرده باشد. نه‌اینکه بلند شود به علما اهانت و بى‌تربیتى کند و با هر کلامى که لات‌ها با همدیگر صحبت مى‌کنند، به علما و به بزرگان و به اولیاء خدا خطاب کند! آن‌وقت دربارۀ گنبد زدن عمامه‌اش را بالای شکمش بیندازد و فلان بکند. این طریق دفاع از ولایت [نیست.]

طریق دفاع از ولایت

دفاع از ولایت عمل به دستورات آنهاست! دفاع از ولایت عمل به مبانى آنهاست! این دفاع از ولایت است. دفاع از ولایت دفاعِ ﴿وَجَٰدِلۡهُم بِٱلَّتِي هِيَ أَحۡسَنُ﴾¹ است. انسان به طریق [احسن مجادله کند] نه‌اینکه در نامه و این حرف‌ها به سخره بگیرد و صحبت‌هایش را به مسخره کردن و اینها بگذارند. اینها دفاع از ولایت نیست. اینها هوچى‌بازى است. هوچى‌بازى یعنى طرف کم مى‌آورد شروع به هو کردن و مسخره بازى درآوردن و سخره کردن می‌کند. این راه، راه ائمه نیست. این منطق، منطق ائمه نیست. منطق ائمه این است که این سؤال و این‌هم جوابش! این منطق ائمه است!

مرحوم آقا ـ رضوان الله تعالی علیه ـ چه‌کار کردند؟! مرحوم آقا همین کار را کردند. مطالبى که به نفع [مردم و اسلام] بود انجام دادند. مى‌گفتند که ما دیدیم انقلاب شد ولى از محتوا خبرى نیست! به مشهد آمدیم و شروع کردیم محتواى انقلاب را براى مردم توضیح دادن اما شروع به مسخره کردن ما کردند که آقا اینجایش کج است، آنجایش کج است، آقا ... براى چه دارید مسخره مى‌کنید؟! خب بیایید جواب بدهید. براى چه دارید مسخره مى‌کنید؟! چه کسانى؟! همان کسانى که الآن خودشان مدعى‌اند! کسانى که الآن مدعى‌اند که به ما ظلم شده و الآن مدعى‌اند که عدالت انجام نمى‌شود و به ما ناروا انجام دادند، خودِ همین‌ها در آن زمان سابق هوچى‌گر مرحوم آقا بودند! همین افراد! منتها خدا مى‌گذارد و می‌گذارد و روزگار را مى‌گذراند تا به سر خودشان مى‌آورد! تو مگر ادعاى عدالت و ادعاى حریت نمی‌کنی؟! پس چطور آن موقع با تألیفات علامه طهرانى این‌طور برخورد کردى؟! چرا؟ دنیا جاى مکافات است! در همین دنیا، نه در آن دنیا، خدا کف دست مى‌گذارد. مگر تو الآن نمى‌گویى که نباید شخص‌پرستى کرد، شخص‌پرستى کرد، خودت مگر نمى‌گویى؟! چطور آن موقع خودت مى‌کردى؟! هان؟!