نقد افراط در ظواهر و ترویج فرهنگ توحیدی

چوب‌های صندلی‌ای که در آنجا بودند چوب‌هایی بود که متّه در آن فرو نمی‌رفت! از هر چیزی گران‌تر! چوب خاص در فلان جنگل‌های افریقا که به فرانسه می‌رفت آنجا تراش پیدا می‌کرد و به آنجا می‌آمد! اصلاً ما بیست دقیقه فقط داشتیم به آن صندلی‌ها نگاه می‌کردیم که این چیست؟! چه رنگی! چه کیفیتی! چه خرج‌هایی و چه اوضاعی!

دو سال و نیم طول کشید با سه شیفت کار این کلیسا را ساختند! نوارش را به ما دادند که بیایید ببینید و تماشا کنید.

آثار حکومت احساسات و تخیلات و توهّمات

همۀ اینها برای چیست؟! حکومت احساسات! حکومت تخیلات! حکومت توهّمات! عقل در اینجا راه ندارد! فطرت تنفر دارد، تنفر دارد! عقل با اینجا گرایش ندارد. عقل می‌گوید که این کارها چیست؟! این بساط چیست؟! می‌خواهی برو یک کار خوب و محکم درست کن اما این کارها یعنی چه؟! این مسائل یعنی چه؟!

وقتی به پیغمبر می‌گویند که باران می‌آید، باد می‌آید، گرد و خاک می‌آید چه‌کار کنیم؟ می‌فرمایند: «عَریشٌ کَعَریشِ موسی» همان سقفی که موسی داشت. بعد یک چیزی برداشت پهن کرد و چندتا تیر انداخت و از این [شاخه‌های] خرما گذاشت و بعد هم رویش گل مالید! والسّلام! همین!¹ آن‌وقت وقتی که مصلّی آنجا می‌رود نماز می‌خواند دیگر نگاه به این کاشی، سنگ‌‌ها، آینه‌کاری‌ها، منبّت‌کاری‌ها، مقرنس‌کاری و امثال‌ذلک نمی‌کند و فقط یک چیز در ذهنش هست و فقط یک توجه دارد.

این فرهنگ فرهنگ اسلام است! فرهنگ اسلام و فرهنگ اهل‌بیت و فرهنگ تشیّع این است! والاّ شما هرچه بخواهید معظَم و بالادست درست کنید، در دنیا بالادستش هست که روی دست شما بخواهد بلند بشود، وجود دارد! کلیساهایی داریم که اصلاً یکی‌ از آنها در ممالک اسلامی نیست! یکی‌ از آنها نیست! معابدی داریم که یکی‌ از آنها در جایی پیدا نمی‌شود! در همان پشت شانگهای یک معبدی هست که چه خبر است! چه خبر است! بت گذاشته‌اند دارند بت می‌پرستند! افراد آنجا می‌آیند می‌ایستند سجده می‌کنند، استغاثه و گریه می‌کنند! های‌های گریه می‌کنند! برای بت، های‌های گریه می‌کنند! غلبۀ احساس!